Tak, nazywam się Robert Stein. Drogi Robercie, dziękuję za poświęcony czas.
Jesteś tutaj na alternatywnym WEF, moderowałeś także wiele wydarzeń, w tym panel Media Jutra, jak rozumiem.
A jakie są twoje wnioski, czy udało ci się już coś z tego wyciągnąć, jakieś lekcje, które możemy
wyciągnąć lub które byłyby interesujące dla widzów?
Po pierwsze, to oczywiście niesamowicie wielkie wydarzenie.
Nigdy wcześniej nie spotkałem się z takim spotkaniem.
Mamy więc tutaj 30, 40 osób z alternatywnej sceny medialnej, z... Tak wielu różnych twórców mediów i
aktywistów, prawników, lekarzy, cały panel jest tutaj.
Wszyscy ci, którzy przez ostatnie kilka lat wystawiali głowy i mówili, że nie wezmę udziału, są tu razem po raz pierwszy.
I oczywiście niesamowicie jest być tam samemu jako uczestnik i czuć tę energię, co do której
wszyscy się zgadzają: Coś musi się teraz wydarzyć.
Teraz nie możemy po prostu robić tego indywidualnie, każdy w swojej piwnicy i na swoim małym kanale
YouTube, ale teraz musi to być połączone w sieć.
Już samo to jest naprawdę genialną rzeczą, że istnieje taka koncentracja energii.
Inną rzeczą są oczywiście konkretne pomysły lub myśli, które zostały tutaj wyrażone.
Wczoraj graliśmy w grę symulacyjną polegającą na tym, że ogłoszono kolejną epidemię bakterii i jesteśmy mniej więcej rok później,
w grudniu 25, a grupy robocze musiały to mniej więcej rozgryźć:
Co zrobiliśmy jako alternatywne media, aktywiści, lekarze, prawnicy, aby temu zapobiec?
To z kolei trafiło do grup roboczych. A potem, ... postulowano rzeczy, które można by zrobić, abyśmy, mając
doświadczenie z ostatnich czterech lat, mogli powiedzieć:
"To nam się więcej nie przytrafi". Samo to było naprawdę mocne.
Ale dla mnie sygnał, który się tu pojawia, brzmi: jest tak wielu ludzi, którzy coś robią, a to będzie
miało efekt sygnalizacyjny dla świata zewnętrznego.
Zobaczą to setki tysięcy ludzi. Jestem również ciekawy, jak druga strona, że tak powiem, oprawi to wydarzenie i
czy w ogóle się nim zajmie. Więc to pozostaje ekscytujące.
Osobiście dostrzegam też dużo energii w przezwyciężaniu podziałów i wspólnym znajdowaniu synergii.
Nie sądzę, by celem była próba osiągnięcia jednomyślnego wniosku we wszystkich kwestiach, ale
raczej skupienie się na tym, co nas łączy, prawda?
Wydaje mi się, że czuję to w powietrzu. Wszyscy chcą pokoju, wszyscy chcą prawdy,
wszyscy gdzieś chcą, abyśmy razem szli naprzód.
Tak też to odbieram. Bardzo za to dziękuję.
Konkretne kroki, czy rozpoznałeś już, co media jutra będą robić teraz, aby być gotowym na następny
rok... A może nie jest to jeszcze gotowe do dyskusji?
Moim zdaniem nic nie jest jeszcze gotowe do sfinalizowania.
Ale jestem pewien, że poszczególne grupy, które się połączyły lub że konkretne projekty są w toku.
Sam nie wiem, ile nowych spotkań odbyłem już z innymi twórcami mediów i uczestnikami.
Oczywiście synergie już się rozwijają.
Nie wiadomo jednak, co z tego wyniknie.
Być może jest to również wydarzenie inaugurujące nową serię.
To pierwszy raz bez publiczności.
Publiczność - tylko zaproszeni goście i osoby, które były tam w załączniku.
W sumie było około 100 osób, indywidualnych uczestników.
Następnym razem będzie to miejsce, w którym będzie może 1000, 2000 lub nie wiem ile osób.
Jest to oczywiście coś, co przyciągnie wielu ludzi. Jestem tego całkiem pewien.
Wczoraj przeprowadziliśmy również kilka krótkich wywiadów.
Rozmawiałem z Gerhardem Wisnewskim. Pracowałem wtedy jako operator kamery.
A w tle stał Paul Brandenburg z Markusem Haintzem. Nagle dołączył do nich profesor Bhakdi.
I to samo w tle, gdybym widział to jako widz - tak:
"Gdzie to było? Dlaczego? Chcę tam pojechać. Co oni tam robili? Co to jest?"
Myślę więc, że sam efekt sygnalizacyjny jest niezwykle ważny z punktu widzenia tego, co się tutaj dzieje.
Tak, to naprawdę coś w rodzaju "Walk of Fame" przyszłości. Przechodzisz tędy i myślisz:
"Ah, znam go, znam go, znam go". Fantastyczne.
To także dla mnie ogromny zaszczyt, że mogę tutaj przeprowadzać wywiady z takimi ludźmi. Fantastycznie.
Dziękuję również za to wydarzenie i za jego współorganizację.
Zadaliśmy teraz wszystkim pytanie, które nas interesuje:
Jak to jest teraz, gdy, powiedzmy, cenzura się rozprzestrzenia, a cała sprawa jest prowadzona przez
oryginalną WEF - powiedzmy - do tego Wielkiego Resetu?
Oznacza to, że mamy różne kryzysy i nie mamy już możliwości korzystania z produktów cyfrowych.
Koniec z YouTube, stronami internetowymi, czymkolwiek. Jaką radę masz dla naszych widzów?
Czy niezależny, niezależny od Internetu networking - tj. wyjście z anonimowości do sieci
regionalnych - jest kluczowym, ważnym punktem na przyszłość?
Ktoś powiedział to wczoraj na panelu: "Uruchomić prasy drukarskie".
Tak, więc to, co robiłeś przez wiele lat, głos i kontrgłos, nie możesz tego usunąć.
Musisz ręcznie wyrzucić go do kosza. Trzeba się go pozbyć.
To nie jest tylko kliknięcie, jeśli go nie chcesz i po prostu usuń go jako e-mail, to jest analogowe.
Jest to oczywiście jeden ze sposobów powiedzenia: nie mamy już żadnych opcji cyfrowych, musimy zrobić to ponownie analogowo.
Tak, z direct mail, z quasi, ze starym dobrym ..., jak to się nazywa? - List/chain letter.
Więc po prostu wręczasz ludziom kawałek papieru.
Naklejki, na przykład, są kolejną z tych rzeczy. Naklejki z gumą, którą trudno usunąć.
Czy zdajesz sobie sprawę, że gdzieś tam coś wkładasz, że potrzebujesz ostrza, żeby to zdjąć?
Trochę anarchicznych informacji. Jedno lub dwa logo.
Oczywiście bardzo ważny jest również networking w środowisku osobistym.
Że odważyłeś się skonfrontować ludzi wokół ciebie z tymi rzeczami.
Wielu ludzi wciąż tkwi w tym "lochu myśli", jak ktoś to ujął. Ponieważ otrzymują informacje
tylko z mediów. A to musi być ostrożnie rozbijane.
To nie jest łatwe, pewnie też o tym wiesz.
Wiele osób jest przyzwyczajonych do siedzenia w tym kokonie. Jest przytulnie, wiesz, gdzie jesteś.
I nie musisz się martwić o żadne złowrogie siły, które mogą robić coś w tle.
Trzeba jednak powoli podnosić ludzi na poziom, na którym się znajdują.
Zawsze robię to w ten sposób, jest to również teraz działający gag.
Kiedy biorę udział w tego typu dyskusjach, zawsze staram się wypuścić w górę kilka balonów testowych.
Na przykład: Budynek 7, Światowe Centrum Handlu 7.
Dla mnie jest to klasyczny test, papierek lakmusowy, w którym dokładnie wiem: Ok, kiedy nagle otrzymuję taką odpowiedź:
"Słucham? Budynek 7?" "Tak, World Trade Centre 7 - 9/11 i tak dalej". "Nie mogę powiedzieć."
"To może raczej Liga Mistrzów...", zawsze mówię.
Wiesz, wtedy po prostu zdajesz sobie sprawę, że nie możesz podnieść osoby na ..., po prostu nie
możesz jej podnieść. I nie ma na to magicznej formuły.
Ale wiem lub czuję i widzę, że te niewiarygodne kryzysy, te szalone czasy, z jednym raportem o katastrofie
za drugim, zwiększają chęć lub pragnienie informacji.
Właśnie usłyszałem, że 38% niemieckich firm zlikwiduje miejsca pracy w przyszłym roku.
Oprócz tego, co działo się przez cały ten czas.
Ponieważ: Nie mamy już taniego gazu, mamy niestabilną energię, mamy niestabilną sieć elektryczną, nie mamy
bezpieczeństwa, mamy ludzi siedzących na stanowiskach, które w ogóle do nich nie należą.
Politycy, których nie wolno wymieniać po pseudonimie.
Na stanowiskach są całkowicie niekompetentni ludzie, którzy są po prostu całkowicie wypaleni ideologicznie.
I oczywiście ludzie, którzy tylko czytają i oglądają Süddeutsche Zeitung, Der Spiegel i
Tagesschau również zdają sobie z tego sprawę.
Czas działa więc na naszą korzyść. Mam tylko problem z tym, że trzeba przejść przez dno doliny, że tak powiem.
Jesteśmy już w takiej dolinie. Nie muszę teraz schodzić do największej, najgłębszej doliny.
Podchwyciłem powiedzenie Evy Herman i Andreasa Poppa: "Teraz musimy tylko przejść przez ucho igielne!".
Może to być również łatwiejsze. Jeśli wystarczająco dużo ludzi zacznie myśleć razem z nami. Ale
myślę, że właśnie dlatego wszyscy tu jesteśmy.
Ale kiedy muszę przejść przez taką dolinę, jestem wdzięczny, że mogę to zrobić z takimi ludźmi. Również razem.
I że my również stajemy się coraz bardziej. Wtedy wszystko znów pójdzie pod górę.
Tak, to brzmi dobrze, prawda? Więc po dolinie przychodzi góra na szczycie. Jestem pełen "Hopium" .
Super. To jedna z moich podstawowych cech. Właśnie tam ... naprawdę się tym zajmuję.
Czasami w życiu robi się prawdziwe pętle.
Byłem z wami w AZK 27 listopada 2012 roku. To był jeden z najwspanialszych momentów w moim życiu. To było jak,
wow, 3000 ludzi, wszystko poszło tak dobrze. I te opinie.
I pomyślałem, och, drogie życie, co będzie dalej? No dalej, pokaż mi.
To było tuż przed 21 grudnia 2012 roku i tak dalej. Pomyślałem sobie, tak, zaczynamy.
Niedługo potem zdiagnozowano u mnie raka. Wiesz, pomyślałem sobie, och, drogi wszechświecie, nie to miałem na myśli.
A potem przeleciałem dość szaloną pętlę, która zakończyła się dobrze, ale był to cykl wirowania.
To było naprawdę bezczelne. Ale nauczyło mnie też pewnych ważnych rzeczy.
I bez tego rażącego doświadczenia nie przeszedłbym tej drogi.
Na początku było bardzo źle. I czerwona mgiełka ognia i bólu przez długi, długi czas.
A także niepewność, co tak naprawdę się teraz wydarzy? Co stanie się później? Czy to w ogóle zadziała?
Z perspektywy czasu, to była kwestia szczęścia. Nawet jeśli brzmi to głupio.
Zawsze można obejść się bez bólu. Ale to było trudne. A z perspektywy czasu - bardzo, bardzo wdzięczne.
Ale to nie jest w twoich rękach. Przychodzi do ciebie i osobiste testy, które wybierasz dla swojego kontraktu
inkarnacyjnego, jak mówią, nie są znane z góry, dzięki Bogu.
Ale z perspektywy czasu, jestem tu teraz, nadal mogę uczestniczyć i naprawdę - nie
kieruję teraz każdego dnia modlitwy do niebios.
Ale często budzę się i dziękuję stworzeniu, mocy Matki-Ojca-Stwórcy wszystkiego, co jest.
Nie jestem aż tak religijny, by to manifestować czy personifikować.
Ale jestem bardzo wdzięczny za moc, która mnie tu przysłała.
A fakt, że mogę być tutaj zaangażowany, nawet na takim stanowisku, sprawia, że jestem w tej chwili niesamowicie pokorny.
A także pokorni w tym sensie, że możemy odgrywać aktywną rolę w kształtowaniu tego ekscytującego czasu.
Ponieważ jest to czas, który później zostanie zapamiętany w książkach historycznych.
Co ludzie robili w tamtych czasach, aby nie było tak źle?
Jestem o tym głęboko przekonany. Myślę, że widzowie też są.
Bardzo dziękuję za otwarcie serca i podzielenie się z nami. Fantastyczne, naprawdę.
A także za twoją pracę, za to, że tak bardzo inwestujesz w siebie i po prostu czujesz tę energię, promieniujesz nią.
Masz wiele pozytywnych rzeczy, to bardzo dobrze, które mogą trafić do wszystkich widzów.
To dlatego tu jesteśmy, prawda? Dlatego tak żyjemy.
Dziękuję bardzo, Robercie. Będziemy kontynuować. Dziękuję, Mathias. Super.