Hoe komt het dat je bepaalde boeken nergens ziet staan?
Zelfs bestsellers (!) uit de categorie "Verlichting" zijn er niet te vinden, zelfs niet
in de schappen van onze favoriete boekhandel!
Zou het kunnen dat een bepaald algoritme voorkomt dat zelfs de zoekende boekhandelaar zulke educatieve boeken kan vinden?
Maar artikel 5 van de basiswet stelt: "Er is geen censuur."
Of toch niet?
DSA - de nieuwe Digital Services Act van de EU - is volledig van kracht sinds 17 februari 2024.
Het is bedoeld om de verspreiding van "illegale inhoud" te voorkomen, of beter gezegd,
boeken die verdacht zijn voor het verhaal.
Mevrouw Gesa is uitgever van etica media en ondervindt aan den lijve hoe de DSA de handel
en uiteindelijk het lezerspubliek beïnvloedt.
Aan de hand van het voorbeeld van een explosief boek laat ze de verwoestende gevolgen van deze wet zien:
Online services willen bijvoorbeeld bepaalde boeken niet "overhandigen" aan detailhandelaren uit angst voor boetes.
Maar luister eens naar mevrouw Gesa zelf.
Hallo, mijn naam is Gesa, ik ben een uitgever en er is geen censuur - ik ben een uitgever.
alleen sommige inhoud wordt niet gepubliceerd.
En inhoud die de bevolking beter niet kan consumeren omdat ze zich dan misschien wel twee keer bedenkt.
En als dergelijke inhoud mogelijk wordt afgedrukt, dan wordt er alles aan gedaan om het te
blokkeren, zodat weinig mensen het te weten komen.
En het is zo'n boek dat op 26 maart, een paar dagen geleden, werd gepubliceerd door David Rogers Webb - The Great
Expropriation - ook bekend als The Great Taking.
Dit is informatie van een klokkenluider in de financiële sector.
David Webb nam daar extreme dingen waar die hem ertoe brachten een standpunt in te nemen en mensen te waarschuwen.
En hij stapte eruit, ik ken hem persoonlijk, ik vind hem absoluut geloofwaardig en authentiek.
En ik denk ook dat de inhoud die hij te vertellen heeft absoluut belangrijk is, dat hoe meer mensen erover
leren, hoe beter - want alleen dan ben je echt in een positie om je eigen beslissingen te nemen.
Maar dat werkt natuurlijk alleen als je deze keuze hebt - de keuze tussen inhoud en inhoud. Maar er is geen censuur.
Dit boek staat op de Engelstalige markt bekend als The Great Taking en is gelukkig vertaald.
Er zijn ook enkele geweldige documentaires over het onderwerp, gemaakt door David Webb zelf en in het Duits vertaald door "Augen
Auf Medien Analyse", die ook op DVD bij dit boek worden geleverd.
Dit boek is echter niet te vinden op de normale platforms, de boekenplatforms.
Dus als je bijvoorbeeld kijkt naar Thalia of Hugendubel of iets anders, zul je dit boek of
deze auteur of deze persoon gewoon niet vinden.
Hoewel de kadergegevens overal zijn opgeslagen in alle gebruikelijke gidsen en goed worden bijgehouden en deze informatie
natuurlijk beschikbaar is, is er een blokkade ontstaan zodat dit boek zo weinig mogelijk mensen bereikt via gedrukte middelen.
Het zal waarschijnlijk zeldzaam zijn om dit in een boekwinkel te vinden.
Dus dacht ik, omdat de inhoud zo ontzettend relevant is, dat het een goed idee zou zijn om het als e-book aan te bieden.
Natuurlijk kun je dan mensen op verschillende plaatsen bereiken.
Het geheel kan dan nog goedkoper zijn omdat je bijvoorbeeld geen drukkosten hebt en het niet hoeft te versturen.
En er zijn verschillende manieren waarop je boeken kunt uitgeven, zowel als uitgever als zelfuitgever.
We hebben tenslotte allemaal geleerd dat iedereen boeken kan schrijven en publiceren, omdat er geen censuur is.
En zo'n platform is bijvoorbeeld tolino media.
Het is geschikt voor zowel uitgevers als zelfuitgevers om boeken te publiceren, vooral e-books.
Of dat zou je kunnen denken.
En dan maak je daar gewoon een account aan. Daar upload je de tekst, dan een blurb en de
titel, en de prijs en de cover en data enzovoort.
Klik vervolgens op OK om te bevestigen.
Dan gaat het naar het Tolino-team.
En in minder tijd zal deze titel daadwerkelijk worden uitgegeven in alle winkels van de
Tolino Alliance, wat een relatief groot aantal is.
Thalia en Hugendubel enz. maken er ook deel van uit.
Je kunt ook bevestigen dat je het ook geleverd wilt hebben aan Amazon en Apple Books en wat er nog meer is.
Echt geweldig!
Dus dat heb ik ook gedaan, zodat dit boek meer mensen kan bereiken, in ieder geval in digitale vorm.
Ik kom zo op de inhoud.
Toen kwam er feedback van Tolino - van het self-publishing platform, als je wilt, waar iedereen (!) boeken kan publiceren.
Met de titel: "Niet geschikt voor publicatie: De grote onteigening".
Ik citeer: "Uw boek De Grote Onteigening is niet geschikt voor publicatie. We kunnen
uw boek daarom niet vrijgeven voor de handel.
We vragen om uw begrip. We zijn altijd beschikbaar voor je feedback en vragen. Neem
contact met ons op via publishing@tolino.media."
Ja -
Er is geen censuur.
Ik heb of het werd teruggeschreven: "Waarom niet?".
En er kwam heel snel een antwoord terug: "Bedankt voor je e-mail.
We hebben het boek gecategoriseerd als "niet geschikt voor publicatie" in overeenstemming met
paragraaf 3.2 van onze Algemene Voorwaarden."
Waar gaan deze GTC 3.2 over?
3 is de publicatie en distributie van tolino media.
3.2 Kwaliteitsborging en testen.
Nu wordt het spannend, ik citeer eens:
"Wanneer de uitgever zijn werk vrijgeeft voor publicatie en levering aan retailers of drukwerk, wordt het
gecontroleerd door het kwaliteitsborgingsteam van tolino media.
Dit is een handmatige, inhoudelijke controle en geen automatisch algoritme.
Naast het controleren van de juistheid en volledigheid van de metadata en de gebruiksvriendelijkheid voor de lezer, controleert
kwaliteitsborging het werk aan de hand van de volgende criteria:
Criminele twijfelachtige inhoud (niet-consensuele seksuele handelingen evenals pedofilie en incest, zoöfilie, extreemrechtse
ideeën, verheerlijking van geweld, samenzweringstheorieën, haatzaaien, discriminatie van bepaalde bevolkingsgroepen,
racisme, antisemitisme, transofobie, homofobie, aanzetten tot het plegen van strafbare feiten zoals belastingontduiking, schending
van auteursrechten en persoonlijke rechten, laster, enz.)
Ik kan je verzekeren dat er geen crimineel twijfelachtige inhoud in dit boek staat.
Ja, het is fascinerend, want er is geen censuur.
Deze auteur, David Rogers Webb, ken ik persoonlijk en ik vind hem absoluut authentiek en geloofwaardig.
En hij heeft echt veel te zeggen. Naar mijn mening is dit in principe relevant voor ons allemaal.
Dit boek heeft ook sterkere biografische kenmerken, omdat hij uit de financiële sector komt.
Hij is een voormalige hedgefondsmanager die niet onderdoet voor George Soros.
Hij kent hem zelfs persoonlijk en hij heeft dingen meegemaakt die hij hier deelt en onderbouwt met bronnen en bewijs.
En ik denk dat het niet verkeerd zou zijn als iedereen er zijn eigen mening over zou kunnen vormen en dan tot zijn
eigen conclusies zou kunnen komen - wat die ook mogen zijn.
Naar mijn mening is dit geen inhoud waartegen een bevolking moet worden beschermd.
Integendeel - je moet de bevolking beschermen en hen daarom deze inhoud tonen.
Waarom is deze inhoud hier dan verboden - 'niet geschikt voor publicatie'? Niet geschikt voor iedereen om te lezen.
Waar gaat het allemaal om?
De titel De grote onteigening zegt al veel.
De familie van David Rogers Webb, namelijk zijn ouders en grootouders, maakte de
Grote Depressie mee, voornamelijk in Amerika.
Ze verloren toen alles. Ze hadden bloeiende bedrijven.
Ze reisden echt in een goede middenklasse.
En ze verloren al hun bezittingen in slechts een paar weken tijd.
De kinderen konden niet meer naar school. De kinderen moesten werken en dergelijke.
En na de zogenaamde "feestdagen", toen alle banken gesloten waren, gingen niet alle banken weer open.
Maar alleen degenen die direct ondergeschikt waren aan de FED, de Federal Reserve, of in ieder geval met hen
samenwerkten - d.w.z. die een Go! kregen van de FED.
De anderen bleven gesloten en mensen verloren daardoor alles.
Maar de schulden bleven natuurlijk.
En deze onteigening heeft al plaatsgevonden.
Daarna ging hij in zaken.
Hij ging de financiële sector in om deze mechanismen te begrijpen en keek vervolgens op de
een of andere manier: Wat is waarmee verbonden?
En hij is een absolute, briljante expert geworden op deze gebieden.
En toen herkende hij mechanismen en patronen van toen die ook vandaag de dag nog te vinden zijn.
En hij waarschuwt hier dringend voor.
Hij ziet dus echt een catastrofaal scenario op ons afkomen.
Want deze zin, die misschien nog steeds rondzoemt in de hoofden van veel mensen "Je zult niets bezitten." - David Rogers
Webb heeft in dit boek uitgelegd hoe dit bereikt moet worden.
Dat deze komende grote onteigening ook gekoppeld is aan bepaalde patronen die nu terug te vinden zijn.
Wetten zijn veranderd zodat nu niet alleen bedrijven of banken of iets dergelijks worden gehackt, maar ook echt privébezit.
En ik denk dat dat heel relevant is om te weten, zodat je jezelf ertegen kunt beschermen als dat nodig is.
Er zijn ook veel tips over wat je kunt doen.
Zoals ik al zei, je kunt tot elke conclusie komen die je wilt.
Maar om nu te zeggen: "Deze inhoud is volledig afgeschermd voor onze veiligheid", dat vind ik
nogal sterk en ik vind dat behoorlijk alarmerend.
Zoals ik al zei, heeft hij daar veel bronnen en dergelijke in staan.
Op sommige plaatsen geeft hij ook interpretaties van wat hij bedoelt, waarom het hele gebeuren
plaatsvindt of in welke richting het wordt gedreven.
Daar zijn ook aanwijzingen voor.
Maar zelfs dat komt niet overeen met wat tolino hier op de een of andere manier betekent.
Het is eerder belangrijk om te weten, en een interpretatie, een mening en dergelijke, om het als zodanig voor te lezen.
Naar mijn mening is het dus zeer bedreigend dat dergelijke inhoud volledig wordt afgeschermd.
Ik wil u eraan herinneren dat de publieke omroep of medewerkers van de publieke omroep op 3 april 2024 een manifest
hebben gepubliceerd waarin zij problemen hebben gecommuniceerd.
Helaas moet ik zeggen dat dit niet alleen gevolgen heeft voor de publieke omroep, waarvan je nu kunt denken wat je wilt.
Maar er is ook het probleem dat de Digital Services Act sinds 17 februari 2024 volledig van kracht is.
Dit was al besloten in 2022. Maar nu heeft het echt invloed op iedereen, en vooral op alle
platforms, omdat het heel handig is geregeld.
Wij als bevolking worden weer verondersteld 'beschermd' te zijn, omdat er geen censuur is.
We moeten dus bepaalde mechanismen hebben voor onze beveiliging. En dat is nu vooral verschoven naar de platforms.
Als er ook mogelijke inhoud is met haatzaaiende uitspraken, discriminatie, samenzweringstheorieën, enz. dan lopen de
beheerders van het platform het risico zware boetes te moeten betalen als ze er niet
voor zorgen en deze inhoud niet verwijderen.
En dit leidt waarschijnlijk - zoals je kunt zien aan voorbeelden als deze - tot anticiperende gehoorzaamheid.
Dus platformbeheerders zeggen nu al:
"Deze inhoud is te controversieel voor ons. We kunnen mogelijk een rechtszaak of iets anders over ons
heen krijgen. Dus publiceren we deze inhoud niet."
Natuurlijk wordt sommige inhoud mogelijk niet gepubliceerd.
Maar anderen zijn misschien gewoon bezorgd dat ze anders deze boetes moeten betalen.
En ik denk niet dat iedereen zich zo'n rechtszaak kan veroorloven.
En niet iedereen heeft daar de tijd, de capaciteit of wat dan ook voor.
Het is dus beter om van tevoren te zeggen: uit, uit, uit.
Dan zijn er ook nog zogenaamde fact checkers, die precies voor dit doel worden gebruikt.
In dit geval worden ze "vertrouwde vlaggers" genoemd, die dan kunnen zeggen:
"Oké, dit is nu discriminerende inhoud. Dit moet weg, of liever, als je het niet
onmiddellijk verwijdert, betaal je een zware boete."
De vraag die zich nu aan mij opdringt is hoe wij, als alternatieve media of zelfs als vrije media, dit kunnen bestrijden?
Op sommige plaatsen bevinden we ons nog steeds in een situatie waarin we toegang willen tot dergelijke
platforms, in ieder geval omdat we mensen willen bereiken.
Omdat bijna niemand naar één website komt. Dus moet het op de een of andere manier worden verspreid.
En YouTube is een platform - oké, dat is Google, dat is een ander onderwerp.
Maar ook iets als Telegram of nu hier tolino, waar iedereen een self-publisher kan zijn.
Ja, al deze dingen zijn er.
En dat zal nog problematischer worden, zelfs voor alternatieve media, om überhaupt distributie te vinden wanneer deze
Digital Services Act voor het eerst echt van kracht wordt.
En er kunnen ook advocaten zijn die in dienst zijn om naar zulke dingen te zoeken.
En als je niet wilt dat bepaalde inhoud gepubliceerd en verspreid wordt, dan zoek je
manieren en middelen om dat met wetten te voorkomen.
Zelf nadenken kan dus steeds moeilijker worden.
Dat betekent:
Blijf alert, blijf nieuwsgierig, laat je niet intimideren!
We vinden wel wat manieren, maar we moeten ons misschien een beetje door het struikgewas heen worstelen.
Met dit in gedachten, het allerbeste en bedankt voor uw aandacht.