"Οι πανδημίες έρχονται όταν τις χρειαζόμαστε. Οι πανδημίες δεν θα συμβούν αν δεν τις πιστέψουμε."
Αυτό ήταν το συμπέρασμα του Dr. Gerd Reuther στη διάλεξή του στις 13 Απριλίου 2024 με θέμα "Τρομολαγνεία και
επινοημένες κρίσεις για να κατευθύνουν τον κόσμο".
Ο πανεπιστημιακός λέκτορας Dr Gerd Reuther είναι ειδικός στην ακτινολογία, ιατρικός εκπαιδευτικός και ιατρικός ιστορικός.
Το Kla.TV μεταδίδει τη διεισδυτική και εξαιρετικά επίκαιρη διάλεξη με αυτή την ευκαιρία:
Πριν από λίγες ημέρες, ο ΠΟΥ κήρυξε και πάλι παγκόσμια κατάσταση έκτακτης ανάγκης.
Η Berliner Zeitung ανέφερε στις 14.8.24:
"Ο ΠΟΥ αναγνωρίζει τον κίνδυνο ότι η Mpox θα μπορούσε να εξαπλωθεί διεθνώς και πάλι μετά το 2022 και να
αποτελέσει κίνδυνο για την υγεία σε πολλές χώρες."</b
Η κήρυξη έκτακτης ανάγκης έχει ως στόχο να προειδοποιήσει τις αρχές σε όλο τον κόσμο
να προετοιμαστούν για πιθανά κρούσματα."</b
Μόλις πριν από λίγους μήνες, οι νέοι Διεθνείς Υγειονομικοί Κανονισμοί (ΔΥΚ) υιοθετήθηκαν με μια "επιχείρηση συγκάλυψης".
Αυτό έχει δώσει στον ΠΟΥ ή στον Tedros προσωπικά ακόμη περισσότερη εξουσία πάνω και στα 194 κράτη μέλη.
Είναι η νέα υστερία των Mpox ένας ακόμη ελιγμός για να τεθεί ο κόσμος υπό μια "δικτατορία του ΠΟΥ";
Ένα πράγμα είναι βέβαιο: "Τις επόμενες ημέρες και μήνες, ο ΠΟΥ θα συντονίσει τα παγκόσμια αντίμετρα σε στενή συνεργασία
με όλες τις πληγείσες χώρες (...)", δήλωσε ο Tedros.
Για ποιο λόγο κηρύσσεται αυτή τη στιγμή παγκόσμια πανδημία επείγουσα ανάγκη, μένει να το δούμε.
Είναι σαφές ότι τα στάσιμα κέρδη των φαρμακευτικών κολοσσών θα εκτοξευθούν σύντομα στα ύψη
χάρη στην ενισχυμένη βιομηχανία εμβολίων Mpox.
Ο Ernst Wolff γράφει στις 15 Αυγούστου:
"Ο WHO και το SPIEGEL λαμβάνουν εκατομμύρια από το Ίδρυμα Bill και Melinda Gates, το οποίο με τη
σειρά του επενδύει σημαντικά στη φαρμακοβιομηχανία."
Για να εκτιμήσετε αυτή την τρέχουσα κατάσταση, ρίξτε μια ματιά στην ιστορία των πανδημιών με την Kla.TV σήμερα.
Ναι, είμαι πολύ χαρούμενος που επέστρεψα στη Βιέννη.</b
Αλλωστε, έχω περάσει 13 χρόνια από τη ζωή μου εδώ επαγγελματικά.
<Ως εκ τούτου, είμαι επίσης ευγνώμων στον κ. Χάουζερ που με έφερε πίσω στη Βιέννη.
Γιατί μετά από αυτό που συνέβη εδώ με την Κορόνα, η Βιέννη δεν ήταν πλέον ελκυστική, πρέπει να το πούμε.
Και είχα σχεδόν ορκιστεί να μην ξαναπεράσω ποτέ τα σύνορα της Βιέννης.
Αλλά το έκανα ούτως ή άλλως, γιατί πιστεύω ότι είναι πολύ, πολύ σημαντικό. <b
Γιατί για τον ολοκληρωτισμό που πρόκειται να εγκαθιδρυθεί εδώ, χρειάζονται άλλη μια πανδημία.
Και αυτή η πανδημία δεν πρέπει να συμβεί.
Και μπορεί να αποφευχθεί μόνο αν ρίξουμε μια ματιά στον καθρέφτη και δούμε τι συνέβη πριν.
Πώς έμοιαζαν οι επιδημίες τα τελευταία 700 χρόνια.
Και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η σύζυγός μου και εγώ γράψαμε αυτό το φυλλάδιο πριν από ένα χρόνο.</b
Μπορείτε πραγματικά να συνοψίσετε την ιστορία της επιδημίας σε 150 σελίδες, κάτι που δεν πρέπει να πιστέψετε.
<Γιατί εδώ και 700 χρόνια πάντα συνέβαινε το ίδιο πράγμα.
Δεν πρόκειται για βακτήρια και ιούς. Πρόκειται για πανικό, τίποτα άλλο.
Η πανδημία είναι συνώνυμο του πανικού. Ναι, και γι' αυτόν τον πανικό χρειάζονται νεκροί άνθρωποι.
Αλλά φυσικά δεν θέλετε να δείξετε αυτούς τους νεκρούς ανθρώπους άμεσα από ευλάβεια.
Ίσως και επειδή δεν υπάρχουν. Γι' αυτό χρησιμοποιούν φέρετρα.
Και τα φέρετρα, όλοι τα ξέρουμε από το Μπέργκαμο. Δεν χρειάζεται να πω περισσότερα γι' αυτό.
Νομίζω ότι υπήρχαν μόνο 13 φέρετρα που έκαναν κύκλους για ώρες.
Αλλά το έκαναν όλο αυτό αρκετούς αιώνες νωρίτερα.
Κοιτάξτε την εικόνα στα αριστερά. Είναι εξίσου ψεύτικη με τα φέρετρα στα δεξιά.
Η πιστεύετε ότι μπορείτε απλά να μεταφέρετε ένα τέτοιο φέρετρο με ολόκληρο το άτομο ως ένα άτομο μόνο;
Για αυτό χρειάζεστε φέρετρα, γιατί δεν ξέρετε αν υπάρχει κάτι μέσα.
Και φυσικά επίσης επειδή τα φέρετρα δεν μπορεί να είναι σωστά, επειδή για αιώνες οι άνθρωποι δεν
θάβονταν καθόλου σε φέρετρα, επειδή ήταν πολύ ακριβό.
Και επειδή θα κρατούσε την αποσύνθεση στους περιορισμένους ναούς για πολύ καιρό.
Και γι' αυτό ζωγράφισαν αυτή την εικόνα τουλάχιστον 100 ή 200 χρόνια αργότερα και την
αναπαρήγαγαν σαν να απεικόνιζε την κατάσταση του 1347.
Με άλλα λόγια, και τα δύο πράγματα που βλέπουμε εδώ είναι fake news και τίποτα άλλο.
Επειδή εξαρτάται από αυτόν τον φόβο.
Αλλά αυτός ο φόβος έχει δύο πρόσωπα.
Για εμάς, για τους περισσότερους ανθρώπους, είναι αυτός ο φόβος στα αριστερά.
Ο φόβος που μας στερεί την ικανότητα να σκεφτόμαστε, που μας αναγκάζει να αναζητούμε προστασία
και να υποτασσόμαστε σε προσφορές βοήθειας.
Και μετά υπάρχει και ο φόβος ως ευκαιρία.
Μπορεί να αναγνωρίζετε τον κύριο στα δεξιά. Αυτός είναι ο διάσημος Γουόρεν Μπάφετ.
Με άλλα λόγια, για τη μειοψηφία της ανθρωπότητας, αυτός ο πανικός της επιδημίας είναι ένας λόγος να χαίρεται.
Επειδή είπε: "Ο διάχυτος φόβος είναι φίλος σας ως επενδυτής. Γιατί τότε
μπορείς να κάνεις αγορές σε τιμή ευκαιρίας."
Και πάντα έκαναν αυτές τις ευκαιρίες.
Όχι μόνο τώρα στην Κορόνα, αλλά και νωρίτερα. Αυτό λοιπόν για την Corona:
Ο Καναδός φυσικός Denis Rancourt έγραψε κάποτε εδώ για τη φτώχεια έναντι των νεκρών.
Και βλέπεις: Όσο πιο φτωχός ήταν ο πληθυσμός, τόσο πιο συχνά πέθαινε - όχι από ιό, αλλά από τα μέτρα.</b
Και το ίδιο συνέβη και στο παρελθόν, το 1866 και το 1871 στο Άμστερνταμ, εδώ πάνω για την ευλογιά.
Αυτός είναι ο αριθμός των θανάτων των φτωχών και αυτός είναι ο αριθμός των θανάτων των πολύ πλούσιων.
Και εδώ κάτω, το όλο θέμα με τη χολέρα, θάνατοι των φτωχών, θάνατοι των πλουσίων.
Αυτό σημαίνει ότι πάντα μπορούσατε να απαλλαγείτε από ένα μέρος του πληθυσμού που δεν θέλατε πλέον με μια επιδημία.
Και πάνω απ' όλα, δεν έφταιγαν οι ίδιοι. Και δεν θέλουν να φταίνε.
Έτσι, δεν χρειάζεται αναγκαστικά να κάνετε πόλεμο για να μειώσετε τον πληθυσμό. Μια επιδημία αρκεί.
Και φυσικά μπορείτε να αναπροσανατολίσετε την οικονομία. Διαπιστώνουμε τώρα τι συμβαίνει με την corona:</b
Νέα μεγάλα έργα που δεν θα είχαν υλοποιηθεί ποτέ πριν.
Αλλά το έχουν κάνει και στο παρελθόν, με τις επιδημίες, όπως θα σας δείξω σε λίγο.
Ξαφνικά η οικονομία άρχισε να βουίζει.
Μα οι άνθρωποι πέθαιναν και δεν έμεινε κανείς να δουλέψει.
Νέα μεγάλα έργα δρομολογήθηκαν και επίσης, ξεφορτώθηκαν ορισμένους ανθρώπους.
Σήμερα οι ορκισμένοι, στο παρελθόν ήταν απλώς οι αιρετικοί και οι μάγισσες ή οι Εβραίοι που απλά σκοτώνονταν, για να
κάνουν χώρο σε νέους ανθρώπους, που ελέγχουν την κοινωνία.
Και μπορείτε να δείτε από μια πρόχειρη επισκόπηση από το 1347 μέχρι σήμερα ότι πάντα
υπήρχαν κάποια επιδημικά γεγονότα εδώ.
Αλλά υπάρχουν επίσης παράξενα διαλείμματα σε αυτή την ιστορία επιδημίας.
Γιατί δεν υπήρχαν επιδημίες για αιώνες μέχρι το 1347;
Θα πρέπει να αναρωτηθείτε αν υπήρξε μια συνεχής επιδημία κάθε οκτώ με δέκα χρόνια.
Και λέγεται ότι υπήρξε μια μεγάλη επιδημία, η γνωστή ισπανική γρίπη, το 1918, στο τέλος του Α'
Παγκοσμίου Πολέμου, επειδή πολλοί άνθρωποι δεν ήταν καλά.
Αλλά είχαμε και τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γιατί δεν υπήρξε επιδημία στο τέλος του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι άνθρωποι δεν ήταν σε λιγότερο κακή κατάσταση;
Η απάντηση δεν μπορεί παρά να είναι: Γιατί προφανώς δεν μπορούσες να τα χρησιμοποιήσεις εκείνη τη στιγμή.
Και εδώ είναι τα γεγονότα πανώλης που καταγράφηκαν από το 1347 έως το 1750 και μπορείτε να δείτε, μετά την πρώτη μεγάλη έκρηξη
το 1347, αυτή την αιχμή, μετά την εποχή του Τριακονταετούς Πολέμου - υπήρχαν όλο και περισσότερες πανούκλες και
μετά από αυτό ξαφνικά πολύ λιγότερες πανούκλες.
Τι υποτίθεται ότι συνέβη ιατρικά;
Γίνεσαι πιο έξυπνος όταν εξετάζεις τις κοινωνικές συνθήκες:</b
Το 1347, η Καθολική Εκκλησία μπήκε πραγματικά στην παγκόσμια διεκδίκησή της και
είπε: "Κάθε ψυχή πρέπει να μας υποτάσσεται".
Και ο φόβος μιας επιδημίας ήταν απαραίτητος γι' αυτό. Και φυσικά υπήρξε αντίσταση.
Αυτό αναφέρεται συχνά ως οι αγροτικοί πόλεμοι που αναπτύχθηκαν.
Όμως δεν ήταν μόνο οι αγρότες που αντιτάχθηκαν στην εκμετάλλευση και την καταπίεσή τους.
Αυτοί ήταν οι πολίτες που ζούσαν αρχικά σε αυτές τις πολιτείες.
Και βλέπετε, οι επιδημίες έχουν αυξηθεί προκειμένου να τεθεί υπό έλεγχο.
Μέχρι που τελικά συνέβησαν σημαντικά γεγονότα όπως ο Τριακονταετής Πόλεμος.
Και στη συνέχεια έγινε σχετικά ήσυχη με την Αντιμεταρρύθμιση και τη λαμπρότητα του Μπαρόκ.
Εκεί χτίστηκαν τα μπαρόκ κάστρα, εκεί χτίστηκαν οι μπαρόκ εκκλησίες.
Το εργατικό δυναμικό χρειαζόταν και ο κόσμος ήταν τόσο υπό έλεγχο που είπαν: "Τώρα
μπορούμε να τα καταφέρουμε χωρίς επιδημίες".
Και κάτι άλλο που επίσης δείχνει ότι αυτές οι επιδημίες δεν είναι ένα λογικό φυσικό φαινόμενο, το οποίο είχαμε με το Covid,
δηλαδή ακόμη και μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα είχαμε μια πολύ διαφορετική επίπτωση εδώ σε μεμονωμένες
περιφέρειες, ομοσπονδιακά κρατίδια ή τα κράτη της ΕΕ.
Πώς είναι δυνατόν αυτό, αν μια ασθένεια υποτίθεται μεταδίδεται από άτομο σε άτομο μέσω του αέρα;
Τότε θα πρέπει να υπάρξει εξισορρόπηση μετά από πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, μετά από μερικές εβδομάδες
ή μήνες- με άλλα λόγια, θα πρέπει να υπάρχει περίπου η ίδια συχνότητα ασθενειών παντού.
Αλλά αυτό δεν συνέβη.
Και η μόνη φορά που υπήρξε υπερβολική θνησιμότητα - ο Καναδός φυσικός Denis Rancourt κάποτε το προσομοίωσε και το
υπολόγισε κι αυτό - ήταν τον Μάρτιο, τον Απρίλιο του 2020. Και αυτό είναι επίσης αποκαλυπτικό και πάλι.
Μια εισαγόμενη από την Κίνα ασθένεια θα έπρεπε τότε να έχει εμφανιστεί στα μεγάλα λιμάνια
και αεροδρόμια και να εξαπλωθεί από εκεί.
Αλλά αυτό δεν συνέβη.
Αυτή ήταν η βόρεια Ιταλία, αυτό ήταν το Στρασβούργο, η Αλσατία, αυτό ήταν το Παρίσι, αυτή ήταν η περιοχή γύρω από
τις Βρυξέλλες, λίγο από το Λονδίνο και αυτή ήταν η περιοχή γύρω από τη Μαδρίτη και τη Βαρκελώνη.
Όχι όμως κάπου αλλού, όπου υπήρχαν επίσης αεροδρόμια και λιμάνια. Και γιατί συνέβη όλο αυτό;
Επειδή δεν ήταν ένα μολυσματικό γεγονός που συνέβη, η υπερβολική θνησιμότητα -
ήταν ένας ιατρικός θάνατος που συνέβη.
Στην πραγματικότητα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας έχει εκδώσει σύσταση ότι οι ασθενείς με υποψία Covid-19 θα πρέπει να
αερίζονται όσο το δυνατόν γρηγορότερα, κάτι που πρακτικά ισοδυναμεί με δολοφονία σε ηλικιωμένους ανθρώπους, επειδή
δεν μπορούν πλέον να αφαιρεθούν από τον αναπνευστήρα.
Τους συνταγογράφησαν χλωροκίνη, ένα φάρμακο για την ελονοσία, σε μια πραγματικά θανατηφόρα δόση.
Αυτό που έκαναν εδώ ήταν δολοφονία. Όλοι όσοι το εφάρμοσαν έπρεπε να το γνωρίζουν αυτό.
Σε ορισμένες χώρες, όπως μπορείτε να δείτε, στη Γερμανία ή την Αυστρία δεν το έκαναν αυτό- αλλά σε αυτές
τις χώρες το έκαναν. Έδωσαν Remdesivir, το οποίο ήταν εντελώς άχρηστο και επιβλαβές.</b
Και ακόμα χειρότερα, στους ασθενείς που αερίστηκαν χωρίς λόγο δεν χορηγήθηκαν αντιβιοτικά.
Αν και κάθε ασθενής με αναπνευστήρα αναπτύσσει μια βακτηριακή λοίμωξη χωρίς αυτά τα αντιβιοτικά.
Αυτό σημαίνει ότι, κατ' αρχήν, ένας ιατρικός θάνατος προκλήθηκε σκόπιμα σε ορισμένες περιοχές για μερικές
εβδομάδες, προκειμένου να προκληθεί ο απαραίτητος πανικός.
Και αν κοιτάξουμε πολύ πίσω τώρα, στο 1347, στην πρώτη μεγάλη πανούκλα, υπάρχουν χάρτες σαν αυτόν σήμερα και
μπορείτε επίσης να δείτε ότι κάτι δεν μπορεί να είναι σωστό.
Αν και η κατανομή της ασθένειας φαίνεται να είναι αρκετά ομοιογενής, αυτή η πανούκλα θα είχε διαρκέσει για πέντε χρόνια
και ολόκληρες περιοχές είναι ακόμη και επίσημα παραδεκτές - όπως η σημερινή Πολωνία, η ανατολική Γερμανία, η Τσεχία, η περιοχή
γύρω από το Μιλάνο και εδώ στα Πυρηναία - θα παρέμεναν ελεύθερες από την ασθένεια για πέντε χρόνια, χωρίς γεωγραφικά σύνορα.
Αυτό δεν μπορεί παρά να οφείλεται στο ότι ο κόσμος εκεί δεν συμμετείχε και αυτό πρέπει να κάνουμε! Αν δεν
συμμετάσχουν αρκετοί άνθρωποι, δεν θα υπάρξει πανδημία!
Και εν τω μεταξύ, οι μελέτες έχουν επίσης δείξει αρκετά καλά ότι αυτή η πανούκλα, όπου έλαβε χώρα καθόλου - υπήρχαν
μόνο σχετικά λίγες πόλεις - το 95,5% των συμβάντων συνέβη σε απόσταση δέκα χιλιομέτρων από πλωτές οδούς.
Και ξέρετε πόσα μέρη της χώρας δεν έχουν πλωτή οδό.
Αυτό σημαίνει ότι σε πολλές από αυτές τις περιοχές, όπου οι χρωματιστές περιοχές είναι απλά σχεδιασμένες
εδώ για να δείξουν ότι υποτίθεται ότι ήταν τόσο άσχημα, δεν συνέβη τίποτα απολύτως.
Αν, πρέπει να κάνετε τέτοια σημεία της πόλης.
Και τότε η έρευνά μας έδειξε ότι πολλές από αυτές τις στατιστικές για την πανούκλα επινοήθηκαν.
Αρκετές πόλεις έχουν τις ίδιες αναφορές -μόνο το όνομα της πόλης έχει αλλάξει- για να
υποδηλώσουν ότι εκεί έλαβε χώρα πανούκλα.
Αλλά ακόμα και αν δεν το κάνουμε αυτό και κοιτάξουμε μόνο το γεγονός ότι το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης ήταν αγροτικό, και
τότε οι άνθρωποι δεν ζούσαν κυρίως στις μεγάλες πόλεις αλλά στην ύπαιθρο - τότε μόνο το 10%
του πληθυσμού θα είχε επηρεαστεί καθόλου.
Δεν θα μπορούσε επομένως να υπάρξει ζήτημα μαζικού θανάτου και μαζικής ασθένειας ήδη από το 1347 με την
πρώτη υποτιθέμενη μεγάλη πανούκλα. Και γιατί χρειαζόταν;
Επρόκειτο επίσης για αναδιάρθρωση εκείνη την εποχή.
Και αν κοιτάξετε στο βιβλίο της ιστορίας σήμερα λέει:
Ο πρώτος λοιμός ήταν το προοίμιο της Αναγέννησης. Ακριβώς όπως τώρα βιώνουμε ένα σημείο καμπής.
Το έκαναν αυτό. Και τότε, η χρηματοπιστωτική αγορά ήταν στα χέρια των Εβραίων.
Αφού οι μισές εβραϊκές κοινότητες είχαν εξαλειφθεί, δεν ήταν πλέον στα χέρια των Εβραίων, αλλά των τοπικών
πατρικίων, οι οποίοι ανέλαβαν την επιχείρηση.
Και όπως ήταν φυσικό, πολλοί, συμπεριλαμβανομένων των αρχόντων της εκκλησίας, απαλλάχθηκαν από τα
χρέη τους επειδή σκότωσαν τους πιστωτές τους.
Η αναδιοργάνωση της οικονομίας. Εκείνη την εποχή, τα περισσότερα εκλεκτά υφάσματα προέρχονταν από τη
βόρεια Ιταλία, αλλά όχι μετά το 1352. Υπήρξε ξαφνικά μια γερμανική υφαντουργία σε βιοτεχνίες.
Και η Καθολική Εκκλησία είχε ξαφνικά άφθονη γη στις πόλεις και μπόρεσε να χτίσει τεράστιους
καθεδρικούς ναούς. Όχι με δικά της χρήματα, φυσικά.
Και σε ορισμένα μέρη όπου αυτό λειτούργησε, ο πληθυσμός ήταν λίγο πιο διαχειρίσιμος.
Γιατί αν κάπου πέθαιναν περισσότεροι άνθρωποι, αυτό γινόταν μόνο σε μερικές μεγάλες πόλεις.
Και τότε είχατε λιγότερους δυσάρεστους ανθρώπους.
Ας ρίξουμε μια ματιά σε ένα άλλο γεγονός, τον λεγόμενο αγγλικό ιδρώτα του 1529, ένα πολύ παράξενο γεγονός.
Ομοίως με τη Γουχάν, ένα πλοίο θα είχε αποβιβάσει μια θανατηφόρα πανούκλα στο λιμάνι του Αμβούργου το 1529.
Σύμφωνα με όλα όσα μπορούν να ανακατασκευαστούν, πρόκειται μάλλον για καλοκαιρινή γρίπη.
Όμως, παραδόξως, η καλοκαιρινή γρίπη έλαβε χώρα μόνο σε ορισμένες πόλεις της Γερμανίας και της Ελβετίας, λίγο
στις Κάτω Χώρες - αλλά όχι στη Γαλλία, όχι στην Πολωνία, όχι στην Τσεχική Δημοκρατία.
Σήμερα, οι ιστορικοί της ιατρικής ακόμα αναζητούν το παθογόνο. Αλλά δεν θα το βρουν.
Μπορείτε όμως να το βρείτε αν κοιτάξετε το χάρτη της Μεταρρύθμισης.
Το 1517, κάποιος Μαρτίνος Λούθηρος αναμόρφωσε την εκκλησία και υπήρχε πλέον μια προτεσταντική εκκλησία.
Και αυτές είναι οι περιοχές όπου οι πόλεις έχουν μεταστραφεί στην προτεσταντική πίστη.
Αντιστοιχούν σχεδόν ένα προς ένα με τις πόλεις όπου έλαβε χώρα ο αγγλικός ιδρώτας.
Και αυτό δεν συνέβη εξαιτίας μιας μόλυνσης, αλλά εξαιτίας της θεραπείας.
Σε αυτές τις πόλεις, οι άνθρωποι έμαθαν ότι έπρεπε να είναι δεμένοι σε δύο παπλώματα για 24 ώρες στους
35 βαθμούς το κατακαλόκαιρο. Και μετά πέθαιναν.
Αυτή ήταν η υδροξυχλωροκίνη που χρησιμοποιήθηκε τότε.
Και δυστυχώς, τόσοι πολλοί άνθρωποι τότε επέτρεψαν στον εαυτό τους να φοβηθεί και το έκαναν αυτό.
Και το χαρτί είχε δημοσιευτεί, ενδιαφέρον είναι ότι, επειδή βρισκόμαστε στην Αυστρία αυτή τη
στιγμή, το υπέγραψαν δύο φαρμακοποιοί από το Λιντς.
Οι δύο φαρμακοποιοί του Λιντς δεν βρέθηκαν ποτέ γιατί δεν υπήρξαν ποτέ.
Ήταν ψεύτικοι φαρμακοποιοί, αλλά ήταν αρκετό για να σκοτώσει αρκετές χιλιάδες ανθρώπους.
Και τι συνέβη στο Λονδίνο το 1665; Υπήρξε η Μεγάλη Πανούκλα, η οποία φέρεται
να στοίχισε τη ζωή σε 68.000 ανθρώπους.
Μπορεί, μπορεί και όχι, δεν θέλω καν να κρίνω. Αλλά τι συνέβη ένα χρόνο αργότερα;
Η Μεγάλη Πυρκαγιά. Ολόκληρο το Λονδίνο κάηκε - μια θερμική ανακαίνιση που
λειτούργησε πολύ καλά μετά το σοκ της πανούκλας.
Και τι συνέβη μετά την μπαρόκ ανοικοδόμηση του Λονδίνου ; Δεν υπήρξε ποτέ ξανά πανούκλα. Τι σύμπτωση.
Ή ας δούμε το έτος 1830-31. Δεν ήταν ακόμα το 1848, αλλά η ζύμωση είχε αρχίσει.
Μετά τους Ναπολεόντειους Πολέμους, όπως γνωρίζουμε ιδιαίτερα καλά εδώ στην Αυστρία, εγκαθιδρύθηκε το καθεστώς Μέτερνιχ.
Και τότε θα μπορούσες να δεις για τι είναι πραγματικά καλές οι μάσκες.
Όχι για να προστατεύσει από τη μόλυνση, αλλά για να απαγορεύσει την ομιλία.
Ετσι το έδειχνε ένα καρτούν τότε. Και το ίδιο συνέβαινε και σε άλλες χώρες.
Υπήρξαν επαναστάσεις στο Παρίσι, στις Βρυξέλλες, στην Αμβέρσα, στη Βαρσοβία. Και αυτό έγινε επικίνδυνο.
Και τι ακολούθησε μετά; Μετά ήρθε η χολέρα. Ταξίδεψε από τη Βεγγάλη για πρώτη φορά.
Για χιλιάδες χρόνια δεν έβρισκε πλοίο, αλλά μετά Ξαφνικά ήρθε. Και τότε οι άνθρωποι πέθαναν.
Και μόνο στις μεγάλες πόλεις, φυσικά, γιατί οι επαναστάσεις γίνονταν ακόμα στις μεγάλες πόλεις τότε.
Και το τελευταίο, η ισπανική γρίπη, η οποία εξακολουθεί να θεωρείται πραγματική λοίμωξη ακόμη και από
πολλούς επικριτές των κοροναϊών, δεν είναι επίσης πραγματική.
Μπορείτε να δείτε εδώ: Αυτά είναι τα στατιστικά στοιχεία για τη συχνότητα
της γρίπης στον γερμανικό στρατό το 1918.
Υπήρχε μια καλοκαιρινή γρίπη, το 6, 5% των στρατιωτών ήταν άρρωστοι.
Και μια φθινοπωρινή γρίπη, που ήταν δεν ήταν ούτε 2%.
Και ο άνθρωπος που ήταν υπεύθυνος για την ήττα του γερμανικού στρατού, ο Έριχ Λούντεντορφ, θα μπορούσε να πει:
Λούντορντορφ: "Χάσαμε μόνο εξαιτίας της ισπανικής γρίπης.
Όχι, είπε: Οι άνθρωποι είχαν λίγη γρίπη, αλλά πάνω απ' όλα δεν είχαν πατάτες και έφεραν μαζί τους κακή
διάθεση από το σπίτι. Γι' αυτό ο γερμανικός στρατός έχασε.
Και το Νοέμβριο του 1918, η γρίπη είχε τελειώσει. Δεν είχε μείνει τίποτα.
Αλλά σήμερα μπορείτε να διαβάσετε γι' αυτό στα βιβλία, το οποίο διήρκεσε μέχρι το 1923.
Αλλά στα παλιά βιβλία, δεν το λένε αυτό. Οι άνθρωποι είχαν αυτή τη φυσιολογική γρίπη το 1919, η οποία ήταν απλώς
λίγο πιο σοβαρή, επειδή οι άνθρωποι είχαν ανάγκη στο τέλος του πολέμου και δεν είχαν τίποτα να ζεστάνουν.
Τους είχαν ήδη ξεχάσει.
Αρα ούτε τότε υπήρχαν νέα παθογόνα, καθόλου επικίνδυνα παθογόνα.
Ήταν οι συνθήκες στην καλύτερη περίπτωση. Δεν ήταν μια νέα γρίπη που έλαβε χώρα εδώ.
Ακριβώς τόσο λίγο όσο ήταν τώρα.
Και γι' αυτό γράφτηκε μια εφημερίδα που το ερευνούσε αυτό για την πόλη της Κολωνίας, ότι οι πολίτες της Κολωνίας
ουσιαστικά έμαθαν για την ισπανική γρίπη από την εφημερίδα.
Όχι όμως μέσω των περιπτώσεων ασθενειών και όχι μέσω των θανάτων που θα βρίσκονταν σε κάθε γωνιά του δρόμου.
Και αυτό είναι που είπε νωρίτερα η κυρία Άντερσεν με δραματικά λόγια, με τα δικά της λόγια.
Αυτό ειπώθηκε από κάποιον που θα ήθελα να τιμήσω για άλλη μια φορά γιατί είναι Βιεννέζος.
Ο Ivan Illich προέβλεψε το σενάριο που αντιμετωπίζουμε το 1975.
Είπε: "Μια νέα ελίτ επιστημονικών ελεγκτών θέλει να μετατρέψει ολόκληρο τον κόσμο σε
νοσοκομειακό θάλαμο και να τον κυβερνήσει."</b
Αυτός ο νέος ιατρικός κλήρος θέλει να αποφασίσει τι είναι ασθένεια, ποιος είναι ή μπορεί να
είναι άρρωστος και τι πρέπει να γίνει γι' αυτόν."
Δεν γνώριζε τίποτα για τους εμβολιασμούς RNA και τίποτα για τα τεστ PCR. Αλλά γνώριζε τους μηχανισμούς.
Γιατί αυτό; Επειδή ο Ιβάν Ίλιτς ήταν καθολικός ιερέας. Είχε εσωτερική πληροφόρηση.
Έτσι, και τώρα ίσως θέλετε να μάθετε από μένα στο τέλος, όποιος κοιτάζει στο παρελθόν μπορεί να προβλέψει
το μέλλον, τι θα βγάλει αυτός ο παίκτης του παιχνιδιού με το κέλυφος ως την επόμενη πανδημία.
Ούτε εγώ μπορώ να σας πω τι θα βγάλει από το καπέλο του.
Μπορώ όμως να σας πω ότι θα έρθει όταν χρειαστεί ή όταν αποτύχει να υλοποιηθεί και δεν θα έρθει αν δεν το πιστέψουμε.
Αρκεί αν ένας αρκετά μεγάλος αριθμός ανθρώπων δεν πιστεύει στην πανδημία και "δεν υπάρχει ολοκληρωτισμός χωρίς πανδημία".
Σας ευχαριστώ.