W Niemczech dzieci są systematycznie oddzielane lub izolowane od swoich matek lub ojców przez sądy rodzinne i urzędy ds. młodzieży
pod fałszywym pretekstem, a czasami nawet uprowadzane siłą.
Aby dać tym, których to dotyczy, głos, stowarzyszenie "AXION Resist" zorganizowało 3 maja br. sympozjum
prasowe na temat: "Dziecko docelowe i przywiązanie".
Czy wiesz, że każdego roku w Niemczech odbiera się rodzicom 80-90 000 dzieci, często bezpowrotnie?
Czy wiesz, że dzieci uchodźców stały się ulubionym celem urzędów ds. młodzieży, podczas gdy ich rodzice, nie
znający języka ani prawa, muszą się temu bezradnie przyglądać?
Czy wiesz, że niemieckie Federalne Centrum Edukacji Zdrowotnej (BZgA) wraz z WHO opracowało "Standardy
edukacji seksualnej dzieci w Europie"? I że to już bezwstydnie przygotowuje ich do ataków pedofilii?
Pojęcia dobrostanu i ochrony dzieci to terminy, których w dzisiejszych czasach nie można już tak swobodnie przywoływać.
Wręcz przeciwnie, bardziej niż kiedykolwiek wcześniej, wymagają one sprawdzenia, w jaki sposób są wykorzystywane.
Jeśli pokoje do eksploracji ciała w przedszkolach mają służyć zapobieganiu przemocy, wczesna edukacja o wielopłciowości ma
promować tolerancję, a ćwiczenia wojskowe w szkołach mają służyć duchowi pokoju, to istnieje pilna potrzeba prawdziwej
kontr-edukacji, która rozpoczyna się dziś sympozjum AxionResist.
Do dziś media głównego nurtu przedstawiają tę kwestię w uderzający sposób tylko wtedy,
gdy dobrze zachowujący się obywatele już śpią.
Ale tutaj ważne jest, aby mieć oczy szeroko otwarte!
Każdego roku obchodzimy Światowy Dzień Dziecka 2 września, kiedy wszyscy jesteśmy bardzo szczęśliwi, a ministerstwo
głosi wspaniałe hasła i zawsze powtarza te same frazy.
Rzeczywistość dramatycznie różni się od tego, co głoszą nasze sądy najwyższe i sądy europejskie.
Państwo jest zobowiązane do stworzenia przepisów, które są odpowiednie dla rozwoju więzi rodzinnych i
musi podjąć środki w celu umożliwienia konkubinatu.
To, czego doświadczamy, to środki, które rozpuszczają i niszczą więzi rodzinne.
Społeczeństwo, które ignoruje i walczy z matczyną miłością degeneruje się, degeneruje się, brutalizuje się i stępia,
i to jest dokładnie to, co niestety widzimy w Niemczech.
Ciągle pojawia się tu słowo "najlepszy interes dziecka".
Kiedy słyszymy to słowo, musimy się teraz wzdrygnąć, ponieważ kiedy ludzie mówią o "najlepszym
interesie dziecka", zwykle dzieje się odwrotnie.
Celem jest wyrządzenie maksymalnej szkody dziecku.
Dzieci są bezbronne i mogą wiele znieść.
Są to typowe stwierdzenia dr Andrei Christidis.
Więc cała ta rzekoma ochrona dzieci, mówiłem już o SOS Wioskach Dziecięcych.
W Internecie dostępny jest raport z dochodzenia, który udostępniłem również jako link poniżej.
160 dzieci zostało wykorzystanych seksualnie, zgwałconych, a nawet zapłodnionych w SOS
Wioskach Dziecięcych, a następnie poddanych aborcji.
A SOS Wioski Dziecięce wciąż proszą o darowizny, co naprawdę przyprawia mnie o mdłości.
Musimy przestać wierzyć, że państwo zawsze chce dla nas czegoś dobrego.
Państwo zazwyczaj nie chce dla nas niczego dobrego, ponieważ, jak wiadomo, chce tylko tego, co dla nas
najlepsze, a są to nasze pieniądze i nasze dzieci.
Ta klasyczna sprawa z 2018 roku dotycząca lat wykorzystywania seksualnego na kempingu, w zepsutej posiadłości z przyczepą
kempingową, dzieci zostały zabrane przez urząd ds. młodzieży do ojca zastępczego, a on wykorzystywał seksualnie
dzieci tam, a urząd ds. młodzieży dostarczał świeżego mięsa.
To absurd.
Prace parlamentarnej komisji śledczej rozpoczęły się w marcu i jestem bardzo podekscytowany, widząc, co z tego wyniknie,
ponieważ odpowiedzialność urzędów ds. młodzieży, sędziów, sędziów rodzinnych i społeczeństwa społecznego staje się tutaj oczywista.
W prawie rodzinnym nie ma wniosku o stronniczość wobec pracowników Urzędu ds. Młodzieży ani wobec kuratora procesowego.
Mówi się więc, że zawsze działają poprawnie, są nietykalne.
Zwolnienia dla dzieci nie zapewniają ochrony dzieci, w nielicznych, najrzadszych przypadkach.
Wspomniano już o badaniach przeprowadzonych przez dr Helmuta Kentlera, który przez ponad 30 lat współpracował z urzędami ds.
młodzieży w całych Niemczech, umieszczając dzieci z pedofilami.
Byli pracownikami biur pomocy społecznej dla młodzieży, teraz są menedżerami i nadal
pracują w biurach pomocy społecznej dla młodzieży.
A nazwy badań Kentlera, które badacze, tj. naukowcy, mocno skrytykowali, są trzymane w tajemnicy.
Oznacza to, że ludzie mogą to robić za zgodą naszego państwa, w przeciwnym razie nazwiska te zostałyby upublicznione.
Panie i panowie, przez wiele, wiele dziesięcioleci ten zły duch wyszkolił wiele lóż i guwernantek na
uniwersytetach, w instytutach i kto wie w czym jeszcze.
I wszyscy ci, którzy są tam dzisiaj i papugują to samo, są wyrzeźbieni z tego ducha.
Nie jestem zaskoczony.
Jestem zaskoczony, że Uniwersytet w Bielefeld przynajmniej wyjaśnił, że cała sprawa ma charakter kryminalny i nic więcej.
I zrobił to w dwóch raportach ekspertów.
Jest to sieć pedoseksualna obejmująca instytucje naukowe.
Nie chodzi tylko o Berlin.
Są to również partie, w szczególności Partia Zielonych, które wezwały do dekryminalizacji pedoseksualizmu.
Obecnie poświęcamy nasze dzieci dla fantazji, perwersji seksualnych, błędów medycznych.
Mamy teraz pokolenie Alpha, które jest w ponad 70 procentach obciążone psychicznie dzięki
okresowi koronawirusa, przez który musieliśmy przejść
i dzięki decyzjom naszych polityków, aby umieścić dzieci za maskami na osiem godzin, aby narzucić dzieciom blokady, aby
narzucić dzieciom naukę na odległość i izolację społeczną.
Z pewnością nie była to oznaka szacunku państwa dla dobra dziecka.
To była pogarda dla dobra dziecka.
Widzimy więc, że niewiele pozostało z pierwotnego podejścia opartego na prawie naturalnym, w którym podstawowym
obowiązkiem rodziców jest opieka i edukacja swoich dzieci.
Państwo opiekuńcze masowo ingeruje w tę relację.
Corona terminus.
Wyraźnie widzimy tutaj nakładanie się państwa opiekuńczego na sferę prawną dzieci i rodziców aż do przesady.
Musimy zdać sobie sprawę z tego, co się tutaj stało.
W ciągu ostatnich czterech lat doszło do zniszczeń i zabójstw na ołtarzu tego, co nazywa się zdrowiem,
na ołtarzu całkowicie fanatycznego społeczeństwa, które biegło za całkowicie obłąkanym
bożkiem posłuszeństwa państwowego i zdrowia.
Władze konstytucyjne i ustawodawcze celowo osłabiły prawa rodzicielskie.
Z prawa naturalnego nie pozostało nic.
Z tego powodu państwo może ponownie mieć nieograniczony dostęp do dziecka w dowolnym momencie, egzekwując
ten dostęp za pomocą środków karnych wobec rodziców.
Ale rodzicielstwo i rodziny istnieją wcześniej.
Istniały one już przed powstaniem państwa.
Dlatego państwo nie ma większych praw wobec dzieci niż ich rodzice.
Wsparcie państwa dla dzieci musi zatem ograniczać się do sytuacji kryzysowych i tworzenia środowiska przyjaznego dzieciom.
To jasne i całkowicie zrozumiałe, że istnieje elementarna więź między dzieckiem a matką, której nikt nie może zakłócać.
Rodzice zastępczy to wspaniała rzecz, gdy rodzice już nie żyją lub gdy naprawdę istnieje poważne zagrożenie dla dzieci.
Chciałbym to jeszcze raz podkreślić, ponieważ są naprawdę wspaniali rodzice zastępczy.
Ale rodzice zastępczy nigdy nie mogą nawiązać więzi z dzieckiem.
Można mieć dobre relacje.
Jest jednak pewna różnica.
Wyjaśnię to teraz:
Od czwartego miesiąca ciąży komórki między matką a dzieckiem - tj. dziecko otrzymuje komórki od matki przez łożysko i pępowinę
do własnego ciała i odwrotnie, matka otrzymuje komórki od dziecka do swojego ciała i
prawie zawsze pozostają one tam przez całe życie.
Nazywa się to mikrochimeryzmem, który faktycznie ma miejsce.
Na krótko przed porodem gęstość receptorów oksytocyny - nie musisz tego zapamiętywać - znacznie wzrasta,
co znacznie wzmacnia więź między matką a dzieckiem.
Więź między matką a dzieckiem jest najbliższą, jaką wytworzyła ewolucja, co można wykazać na poziomie dżdżownic.
Nie wykluczałbym, oczywiście, że są udane adopcje.
Nie wykluczałbym możliwości, że istnieją pary tej samej płci, które mogą sobie z tym
jakoś poradzić w indywidualnych przypadkach.
Ale podniesienie tej wadliwej sytuacji do rangi normalności, a przede wszystkim wyrzucenie na śmietnik całej
biologii, której poświęciłem tu swoje życie przez dziesięciolecia, jest po prostu nie do przyjęcia.
Najbardziej uderzającym przykładem środków, które następnie dokonują rygorystycznego cięcia w tym zakresie, jest
objęcie opieką, usunięcie dzieci z gospodarstw domowych lub przynajmniej ze środowiska, w którym normalnie żyją.
Pomimo tych jasnych wymogów prawnych, zawsze, a być może nawet regularnie, zdarzają się przypadki, w których urzędy
ds. młodzieży i sądy rodzinne krytykują opiekę nad dziećmi.
Krytykuje się fakt, że w wielu przypadkach dzieci są odbierane od swoich rodzin zbyt szybko,
bez zaistnienia sytuacji poważnego zagrożenia.
Zwykle prowadzi to do traumatycznych przeżyć dla dzieci i naturalnie podważa ich
zaufanie do systemu opieki lub pomocy młodzieży.
Udowodniono, że nasze urzędy ds. młodzieży wiedzą, co robią.
Jeśli wyrwą dziecko z rodziny, wiedzą, że będzie ono bardzo zaburzone.
W pewnym momencie jednak urząd ds. młodzieży uzyskał taką władzę, że praktycznie doprowadził do
upadku całego systemu i zabrał ze sobą wszystko.
Ale tak długo, jak urzędy ds. młodzieży mają taką władzę, spuszczają wszystko w błoto, a
sędziowie są również zmuszeni do działania.
Jeśli działają przeciwko urzędowi ds. młodzieży, to w zasadzie nie mogą się utrzymać.
Tak więc, głównym problemem jest samowola i korzyści ekonomiczne spekulantów.
Mogę powiedzieć, że obejmuje to polityków, ponieważ politycy zazwyczaj zasiadają w Komitecie ds. Młodzieży i mają
wpływ na decyzje, władze, a mianowicie urzędy ds. młodzieży, a przede wszystkim operatorów domów opieki.
Uważają też, że ochronę dziecka najlepiej zapewnić poza rodziną biologiczną.
A jeśli dzieci są następnie zabierane jako środek zapobiegawczy bez żadnych
rzeczywistych dowodów, to dla mnie jest to przestępstwo.
Jak już dzisiaj słyszeliśmy, sąd rodzinny nie rozpatruje spraw publicznie.
Osoby zaangażowane mogą więc wierzyć w to, co im się podoba.
Nigdy nie wychodzi.
A kto z nich lubi przyznawać się do błędu przez długi czas?
Niestety, uruchamiany jest system kłamstw.
Chociaż sądy rodzinne mają obowiązek ustalenia prawdy zgodnie z 138 ZPO, nieprawdziwe zarzuty faktyczne nie są badane.
Wyobraź to sobie.
W sądach rodzinnych zasadniczo nie ma zeznań świadków.
Oznacza to, że do niemieckich sądów rodzinnych nie wzywa się świadków.
Jeśli więc powiesz: "Ale on może potwierdzić, że tego nie zrobiłem", nie zostanie on oskarżony.
Dzieci są naszą przyszłością.
Dzieci są istotami ludzkimi, które rodzą się z intymnej relacji między mężczyzną a kobietą i tylko między mężczyzną a kobietą.
I tylko dzieci są duchowo w centrum boskich oczekiwań z punktu widzenia stworzenia.
Walczę o dobro naszych drogich dzieci, ponieważ kocham wszystkie dzieci.
To genialni mali ludzie, stworzeni na podobieństwo Boga.
Uwielbiam błyszczące oczy i uważam, że dzieci potrzebują dostępnej mamy i taty, aby odnieść prawdziwy sukces.
Co możemy z tym zrobić?
Co możemy zrobić dla przyszłości?
Ponieważ w ostatecznym rozrachunku nas, dorosłych, to nie obchodzi.
Dzieci cierpią każdego dnia.
Dzieci są niszczone każdego dnia.
Co robimy?
Gdzie są nasze możliwości?
Ponieważ, na przykład, 9 czerwca mamy wybory europejskie.
Co my tu robimy?
To było moje pytanie, ponieważ to boli
dla nas jako dorosłych, dla rodziców i ostatecznie dla dzieci.
Już w tym miesiącu rozpoczniemy tworzenie dokumentacji wideo z osobami poszkodowanymi od czerwca 2024 r. i opublikujemy
dokumenty, aby pokazać dowody i nie być postrzeganym jako oszust.
To bardzo interesujące, jak działają sądy i zrozumiałe jest, że obawiają się one, jak diabeł święconej wody, że ich bezsensowne,
bezprawne działania zostaną udokumentowane w ten sposób.
Nazwiska sprawców muszą zostać wymienione.
Mieliśmy to już wcześniej.
Należy podać nazwiska ekspertów.
Należy podać nazwiska sędziów.
Tak, oczywiście musimy podnosić świadomość i wszyscy musimy nawiązywać kontakty.
To jest główny punkt,
i po prostu nie możemy mieć tak wielu szefów wszędzie, ale wszyscy muszą być w stanie współpracować i nie
każdy musi myśleć, że jestem znacznie lepszy od innych.
To ogromny problem.
Ci, którzy mają dużo pieniędzy, od dawna zdają sobie z tego sprawę i właśnie to robią.
Ale małe stowarzyszenia i tym podobne, wszystkie chcą być w jakiś sposób szefem.
To tak jak na imprezach.
Każdy chce mieć swoją pracę, bez względu na to, jak dobry jest.
Chciałem tylko powiedzieć to bardzo krótko.
Ponowna ocena jest konieczna.
Rehabilitacja ofiar tej polityki jest konieczna.
Sprawcy muszą zostać ukarani.
Nowym ekscesom należy zapobiegać poprzez masową edukację, zwłaszcza wśród ludności, która nic nie wie.
Lekarze, pracownicy szkół, administratorzy, sędziowie, prokuratorzy i policja muszą stać się niezależni, a
niezależne instytucje muszą zostać utworzone w celu kontroli opinii rozpowszechnianych przez polityków.
I musimy się temu przeciwstawić, nie możemy pozwolić naszym dzieciom przejść przez ogień dla tych bożków.