Bugün, 17 Haziran 2024, United for Freedom örgütü bizi burada, güzel Taunus bölgesinde bir basın toplantısına davet etti.
Bugün tartışılacak çok sayıda konu var.
Dr. Pfeil, diğer hususların yanı sıra, uluslararası hukuka aykırı olarak kabul edilen
Uluslararası Sağlık Tüzüklerinden de bahsetmektedir.
Bildiğiniz üzere, bunlar iki hafta kadar önce Cenevre'deki DSÖ Genel Kurulunda kabul edildi.
Dr. Pfeil: Evet, IHR'nin uluslararası hukuka aykırı olarak kabul edilmesine.
Dolayısıyla Dünya Sağlık Asamblesi'nde UST'nin sözde kabul edilme şekli oldukça heyecan vericiydi.
Ve tabii ki bu uluslararası sağlık düzenlemelerinin en tartışmalı yönlerini ve neler yapabileceğimizi kısaca özetlemem önemli.
Çok kısaca DSÖ konusuna değinmek istiyorum:
Sık sık özel bir kuruluş olduğunu duyarsınız.
DSÖ resmi olarak bir devlet kuruluşudur.
Başka bir deyişle, bu, devletlerin belirli bir amaç için klasik olarak bir araya gelmesidir.
Burada resmi olarak sağlığı, halk sağlığını geliştirmek istediklerini iddia ediyorlar.
Kural olarak, bu tür kuruluşların kendi organları da vardır.
İşte Dünya Sağlık Asamblesi.
Üye devletlerin temsilcileri burada görevlendirilir.
Daha sonra, yürütme organı olarak bir Yürütme Kurulumuz ve çok önemli ve her şeye kadir bir şekilde,
Sekreterya denilen yapının başında oturan Genel Müdürümüz var.
Orijinal plan iki uluslararası anlaşmanın kabul edilmesiydi.
Bunlardan biri, 2005 tarihli bir anayasada zaten mevcut olan, ancak şimdi kapsamlı bir şekilde revize edilen IHR'dir.
Ayrıca pandemi anlaşması olarak adlandırılan yeni bir uluslararası anlaşmayı kabul etme planları da vardı.
Pandemi anlaşmasının kabulü ertelendi, burada büyük bir baskı uygulanıyor, mümkünse en geç gelecek yılki Dünya
Sağlık Asamblesi'nde - Sayın Tedros'un istediği de bu.
Bunun arkasında olabilecek kişiler, muhtemelen bu yıl kabul edileceğini umuyorlar.
Tam olarak, zaman çizelgesi hakkında. UST'nin kabul edildiği iddia edilmişti.
Eğer bunu varsayarsanız, on iki ay sonra otomatik olarak yürürlüğe gireceklerdir.
İlgili devletler sözde devre dışı bırakmayı açıkça beyan etmedikçe.
Başka bir deyişle, on ay içinde yürürlüğe girmesine itiraz ediyorlar.
Bu süre 31 Mart'a kadardır.
Uluslararası Sağlık Tüzüğü'nün kabulü, ters virgülle yazıyorum, çok garip bir şekilde gerçekleşti.
Bir yandan, İHEB Madde 55'in usule ilişkin zorunlu şartı var.
Buna göre, daha sonra oylamaya sunulacak olan nihai versiyonun, Dünya Sağlık Asamblesi'ndeki oylamadan en az
dört ay önce devletlere sunulmuş olması gerekmektedir.
Amaç elbette devletlerin siyasi, ekonomik, idari ve mali sonuçların farkına varmasıdır.
Ayrıca, söz konusu IHR değişikliklerinin, örneğin kendi ulusal anayasaları veya uluslararası hukuk
ile uyumlu olup olmadığını da kontrol etmelidirler.
Bunun yerine Cenevre'deydik ve avukatlar olarak sabah orada bir basın toplantısı düzenledik.
Paralel olayda, bu çılgınlığın akşam gerçekleşeceğini, sözde geçtiğini henüz bilmiyorduk.
Nasıl geçti?
Bu oylamanın bir video kaydı hala ana sayfada görülebilir.
Tabii ki gördüğüm kadarıyla tüm salonu göremiyorsunuz, sadece ön taraftaki plenumu görebiliyorsunuz.
Başkan daha sonra şöyle der: Bu son versiyon herkese açık mı? Herhangi bir itiraz görmüyorum.
Ve sonra sorar, evet, herkes aynı fikirde mi? Ve sonra tekrar: İtiraz görmüyorum. İtiraz görmüyorum.
Yani bu çok garip bir prosedür, özellikle de prosedürel kural 72 bunu belirttiği için:
Oylama el kaldırma veya talep edilmesi halinde yoklama şeklinde yapılmalıdır.
Ormanda sessizlik vardı. Yani çok ama çok tehlikeli bir hikaye.
Ardından, şu anda bu videoyu izleyen hiç kimsenin doğrulayamayacağı bir oybirliği iddia edildi.
Bu konuda 37 ülkenin IHR'nin kabulü lehinde açıkça görüş bildirmiş olması olumlu bir gelişme olarak kaydedilmiştir.
Elbette Almanya ve birkaç Avrupa ülkesinin yanı sıra ABD gibi diğerlerini de içeren bir liste var.
Ancak tartışma sırasında büyük bir muhalefet de vardı.
Yani Belarus, İran, Arjantin, Kosta Rika ve diğer ülkeler - Slovakya çok önemli, şimdi bu saldırıyı düşünün.
İtirazlara da izin verildi. İşte bu garip hikaye.
Karar yeter sayısına ulaşıldı mı?
99 eyaletin el kaldırarak açık bir şekilde onay vermesi gerekirdi. Çok şüpheli.
Bu nedenle, sadece 55. maddenin 2. paragrafı nedeniyle bile.
Marianne Grimmenstein çok güzel söylemiş: DSÖ kendi kurallarını çiğniyor.
Oylama uluslararası hukuka aykırıdır ve bu nedenle geçersizdir.
Ve buna karşı çıkmayan herhangi bir devlet aslında kendisini kesinlikle yanlışa sokuyor demektir.
Ana içerikler.
Uluslararası kapsamdaki halk sağlığı acil durumuna ek olarak - Fake olarak kısaltıldı, ne kadar yanlış -
şimdi bu yeni tırmanma şekli var, pandemik acil durum.
Örneğin, çok tehlikeli olduğu iddia edilen bir sınır ötesi bulaşıcı hastalık nedeniyle sadece sağlık sistemlerinin
kapasitesini aşma veya sosyal ve ekonomik bozulmaya neden olma riski gibi yüksek bir riskle ilgili olması da gariptir.
Hukuki açıdan bakıldığında, bu tür kriterlerin, temel haklara yönelik kitlesel tecavüzleri haklı göstermesi beklenen böyle bir
pandemi acil durumu için uygun olup olmadığını da sormak gerekir.
Çünkü bu durum hastalığın kendisinden değil, çerçeve koşullarından kaynaklanmaktadır.
Yani bu aslında, Genel Direktör Tedros'un bu pandemik acil duruma dayanarak tavsiye edebileceği
temel haklara müdahale etmek için kötü bir neden.
Ve pandemi acil durumunun daha da katı müdahaleleri haklı çıkaracağından korkulmaktadır.
Sonra çok sorunlu, ilgili sağlık ürünleri olarak adlandırılan ve DSÖ'de çok önemli yeni
bir ilke olan hakkaniyet, dağıtıcı adalet.
Bu, daha yoksul ülkelerin, ters virgülle gelişmekte olan ülkelerin de artık tüm bu sözde aşı nimetlerinden, modRNA
teknolojisinden ve WHO'ya dolaylı ya da doğrudan eş sponsorluk yapan ilaç şirketlerinin - ve bunu çok
ironik bir şekilde söylüyorum - ilaçlarından yararlandığı gerçeğini ifade etmektedir.
Ve burada, en geç bu noktada şu soru ortaya çıkıyor: DSÖ'yü gerçekte kim kontrol ediyor?
Gerçekten hala devletler mi yoksa sponsorlar mı?
DSÖ'nün finansmanının neredeyse yüzde 85'inin gönüllü bağışlara dayandığı ve bunların arasında doğrudan ya da
dolaylı olarak ilaç endüstrisinden gelen çok sayıda özel bağışın da bulunduğu bilinmektedir.
Bill Gates Vakfı tek başına muhtemelen DSÖ'nün toplam bütçesinin yüzde 20'sine doğrudan
veya dolaylı olarak katkıda bulunmaktadır.
Ancak şimdi, sözde yanlış bilgi ve dezenformasyonla mücadele açıkça UST'ye bağlanmıştır.
Bu bağlamda, dijital sektörden büyük teknoloji şirketleriyle, Google, Facebook ve benzerleriyle, tabii ki
arka planda Microsoft ile, içeriği açıklanmayan yaklaşık 40 ortaklık anlaşması imzalandı.
Bu arka plan karşısında, doğal olarak, özellikle özgür medyada, ama her şeyden önce geçmişte zaten söylemden
dışlanmış olan ciddi bilim camiasının büyük bir bölümünde sansür sorununun daha da kötüleşmesinden korkmalıyız.
Ve özgür söylem olmadan, burada acilen ihtiyaç duyulan hakikate kesinlikle yaklaşamayız.
Tüm bunlar, örneğin Bay Tedros'un sahte veya pandemik bir acil durum ilan etmesi halinde parmaklarına vuracak
bağımsız, yasal olarak bağlayıcı bir denetim organının eksikliğinin devam ettiği bir ortamda gerçekleşiyor.
Teorik olarak, önerdiği her bir tedbirin risk ve faydalarını önceden tartması gerekir.
Liberal bir anayasaya sahip olan eyaletler de bunu yapmalıdır.
Ancak kimse onu kontrol etmediğinden, hiçbir denge ve denetleme mekanizması olmadığından, sahte ve pandemik
acil durumu ve bu tavsiyeleri keyfi olarak reçete edebilir.
DSÖ bir ahtapot gibi devlet yönetimlerine saldırmaya devam ediyor.
Artık ulusal bir UST otoritesi olacak ve çeşitli idari seviyelerdeki sözde temel kapasiteler güçlendirilecek, tabii ki
sözde infodemiklerle mücadele de dahil olmak üzere - yani DSÖ ve üye devletlerin gerçekler üzerinde ilgili tekeli elinde
bulundurduğu iddia edilen yanlış bilgilerle mücadele alanında.
Bağımsız bir denetim organı bulunmamaktadır.
Tavsiyeler, risk-fayda açısından incelenmedikleri takdirde, dünya çapında temel hakların büyük ölçüde ihlal edilmesine
yol açacak temel haklara yönelik büyük tecavüzler içerebilir.
Aşı ve ilaç araştırmalarının finansmanı kaçınılmaz olarak teknik olarak işlev kazanımı araştırmaları ile bağlantılıdır.
Bu da biyolojik silah araştırmalarıyla bağlantılıdır ve ilgili güvenlik riskleri barizdir.
Başka bir deyişle, DSÖ'nün bu düzenlemelerinin nihayetinde DSÖ'nün önlemek istediğini iddia
ettiği tehlikeleri yaratma riski daha da büyüktür.
Aslında, örneğin Almanya gibi bir ülke, UST yürürlüğe girdiğinde DSÖ düzeyinde
uluslararası hukuk kapsamında bir yükümlülüğe sahiptir.
Ancak Almanya teorik olarak şunu söyleyebilir: Durun, örneğin Sayın Tedros'un ulusal düzeyde önerdiği
şeyi uygulamayacağım, çünkü bu Anayasa'yı ihlal eder.
Bu teorik olarak mümkün ve bunu gerçekten yapmalılar.
Uygulamada, devletlerin sorumluluğu DSÖ'ye devrettiğini gördük.
Almanya zaten DSÖ'nün ana devlet sponsorlarından biridir.
Almanya isteyerek infaz edecektir.
En azından geçmişte, Almanya artık Anayasa'nın gerekliliklerine dikkat etmemektedir.
Başka bir deyişle, bu arka plan karşısında, yabancı kontrollü ve totaliter bir küresel sağlık rejimi kurma
tehlikesiyle ve elbette nihayetinde uzun vadeli ve kitlesel insan hakları ihlalleri tehlikesiyle karşı karşıyayız.
İnsan onuru dokunulmazdır.
Fiziksel bütünlüğe, temel sivil özgürlüklere müdahale eden bir devlet, bu müdahaleyi her zaman gerekçelendirmelidir.
Her zaman riskleri ve faydaları tartmalıdır.
Bu gerekçeyi 2020'den bu yana Almanya'da ve dünyanın birçok ülkesinde duymadık.
Herhangi bir kanıt duymadık.
Devletin burada yerine getirmesi gereken bir görev var, bunu yerine getirmedi!
Sadece bu gerekçeyi bile sağlayamayarak, halihazırda büyük ölçekte insan hakları ihlalleri
gerçekleştirmektedir. Bu konuda ne yapılabilir?
Elbette kamuoyunu olabildiğince sarsmamız gerekiyor, bu nedenle burada önemli medya kuruluşları da temsil ediliyor. Gösteriler,
broşürler vs. Ancak şu anda en önemli şey, sorumluluk mevkilerinde bulunanları, hala iyi niyetli olanları sarsmaktır.
Yasal yollara başvurmak çok önemli, fezlekeler, anayasa şikayetleri, son derece önemli.
Örneğin, her birey kendi seçim bölgesindeki milletvekiliyle konuşabilir.
Ve bu insanlar konuya dikkat çekmeye çalışıyorlar.
Burada yer almanın birçok yolu vardır.
Sadece arkadaşlarla, tanıdıklarla, komşularla, kapıda küçük bir çatlağın açık olduğu yerlerde konuşmak bile.
Burada elimizden gelen her şeyi yapmalıyız. Önemli olmayan hiçbir tedbir yoktur.
Ancak siyasi karar alıcıların ikna edilmesine, eğitilmesine, eğitilmesine ve
eğitilmesine odaklanılması gerektiğini söyleyebilirim.
Ben şahsen federal hükümetle çok az şans görüyorum.
Bu nedenle bu dilekçeyi, Federal Meclis'i federal hükümeti vazgeçmeye çağırmaya ikna etmek için kullanıyoruz.
Ve elbette, eğer işler yolunda gitseydi, tamamen hukuka aykırı olarak kabul edilen bu IGV'lere karşı yapılacak bir anayasa
şikâyetinin, normal koşullarda başarılı olması gerekirdi.
Ve normal koşullara dönmeyi umuyor ve buna güveniyoruz.
Hepimiz elimizden gelen katkıyı yapmaya çalışacağız. Çok teşekkür ederim.