Ter gelegenheid van de vijfde verjaardag van de moordaanslag op Walter Lübcke op 2 juni 2019 vertonen we fragmenten
uit onze documentaire "Tiefer Staat" (www.kla.tv/16518).
Deze nog steeds zeer actuele documentaire wil mensen bewust maken van het feit dat politiek, mediacampagnes en zelfs moordaanslagen
niet willekeurig of willekeurig blijken te zijn, maar - volgens gefundeerd onderzoek -
bijna naadloos een vooropgezette agenda volgen.
Naar aanleiding van de moordzaak op Lübcke waarschuwen politici en toonaangevende media momenteel voor een vermeende drastische
toename van haat en haatzaaiende taal en voor een vermeende toename van rechts-radicalisme, dat in
toenemende mate afkomstig zou zijn van partijen als de AfD.
De zorgvuldig onderzochte feiten in de volgende korte versie van de Kla.TV documentaire "Deep State" laten echter
zien dat een kritisch en kritisch oog nodig is om de werkelijke verbanden en achtergronden te begrijpen.
NSU-betrokkenheid
Terreur als instrument
Eeuwenoude geheime plannen
Lübcke moordzaak
Wat is de Deep State?
De "diepe staat"
Na de moord op de Duitse CDU-politicus Dr. Walter Lübcke begin juni 2019, was het nieuws over de
achtergrond van de moord wekenlang in volle gang.
Het motief voor het misdrijf wordt beschouwd als "haat van rechts", die Lübcke zou hebben opgelopen als
gevolg van een uitspraak die hij in 2015 deed op het hoogtepunt van de vluchtelingencrisis.
De toonaangevende media brachten onmiddellijk een vast beeld over: "Rechtse terreur is gevaar nummer 1".
In de jaren 1980 werd links terrorisme nog bestempeld als "publieke vijand nummer één".
Hoe kon de publieke perceptie 180° draaien?
Zijn de vijandbeelden van "rechts terrorisme" en "links terrorisme" misschien bedoeld om de aandacht af
te leiden van heel andere krachten die op de achtergrond de rechtsstaat en de democratie torpederen?
In deze context spreekt de bekende Zwitserse historicus en vredesonderzoeker Dr. Daniele Ganser over de zogenaamde
"diepe staat", die democratische structuren wereldwijd heeft geïnfiltreerd met geheime oorlogsvoering en valse vlag operaties.
Wat is de "diepe staat"?
Sinds de jaren 1970 wordt de term "diepe staat" gebruikt om machts- en besluitvormingsstructuren in geheime
diensten, het leger, de politiek en de rechterlijke macht aan te duiden die niet democratisch gelegitimeerd zijn.
Sinds de jaren 1990 zijn er wereldwijd actieve netwerken blootgelegd die heimelijk de
belangen van een geheime machtselite nastreven.
Ongeacht welke politieke partij er op dit moment aan de macht is, werd en wordt de verwezenlijking van al lang bestaande
plannen ongemerkt voortgestuwd onder het mom van democratie.
Het doel is de uitbreiding van macht en de accumulatie van geld door de wereldwijd
dominante families (bijv. Rothschilds, Rockefellers).
Diepstaat - Voorbeeld 1: Betrokkenheid van Duitse staatsorganen bij de NSU-zaak
Tussen 2000 en 2006 werden de zogenaamde "kebabmoorden" gepleegd, waarvoor de rechtse terreurcel "National Socialist
Underground" - afgekort NSU - onder leiding van Beate Zschäpe als enige verantwoordelijk werd gehouden.
Verschillende onderzoeksjournalisten, zoals Jürgen Elsässer, onderzochten de zaak door
onder andere rechtbanktranscripties te analyseren.
Het kwam aan het licht dat staatsorganen, zoals het Thüringer Bureau voor de Bescherming van
de Grondwet, betrokken waren bij de NSU-zaak.
Andreas Temme was bijvoorbeeld aantoonbaar betrokken bij het opzetten van het NSU-netwerk en, direct of indirect,
bij de uitvoering van de eerder genoemde kebabmoorden, maar dit is nooit grondig onderzocht in de rechtbank.
Het is bewezen dat het Thüringse bureau voor de bescherming van de grondwet in belangrijke mate betrokken was bij de
financiering en ontwikkeling van het rechtse netwerk rond de NSU.
Er was ook een mysterieuze dood van getuigen in de NSU-omgeving.
Het feit dat 19 dossiers met betrekking tot de NSU-zaak werden vernietigd en de overige dossiers aanvankelijk
voor 120 jaar werden geblokkeerd, is bijzonder explosief.
Deze lock-up periode werd vervolgens ingekort tot 2044.
Probeert de Duitse staat zijn betrokkenheid bij de NSU-affaire te verdoezelen?
Deep State - Voorbeeld 2: Lübcke moordzaak: "Deep State" in actie?
Sinds de moord op CDU-politicus en districtspresident van Kassel, Dr. Walter Lübcke, komen de berichten en commentaren
over de achtergronden van deze moord met grote regelmaat binnen.
Volgens officiële verklaringen werd Lübcke in de nacht van 2 juni op het terras van zijn
woning door een schot door het hoofd gedood.
De dader zou een rechts-extremist zijn met de naam Stephan E.
Een mogelijk motief voor het misdrijf is "haat van rechts", die de politicus zou hebben opgelopen door onder andere
een uitspraak op het hoogtepunt van de vluchtelingencrisis.
Hoewel de onderzoeken nog geen duidelijke conclusies hebben opgeleverd, geven de krantenkoppen al een
kant-en-klaar beeld: "Rechtse terreur is het grootste gevaar".
Het lijdt geen twijfel dat daadwerkelijke terreur door haat gemotiveerd door rechts- of links-extremisten zonder twijfel
en zonder voorbehoud moet worden veroordeeld en bestraft.
Maar kan de gewelddadige dood van Walter Lübcke echt duidelijk en uitsluitend worden
toegeschreven aan een extreemrechtse achtergrond?
Sommige verbanden roepen in ieder geval belangrijke vragen op:
1. De dode Walter Lübcke werd gevonden door zijn zoon, die niet de noodarts belde, maar een bevriende
paramedicus van het kermisfeest dat aan de overkant plaatsvond.
Het bleek dat hij de plaats delict had gemanipuleerd door bloed en mogelijk andere sporen te verwijderen.
De hulpdiensten arriveerden veel later en namen Walter Lübcke mee, hoewel het kogelgat in
zijn hoofd pas in het ziekenhuis werd ontdekt.
2. voormalig grondwetbeschermer Andreas Temme, die al een dubieuze rol had gespeeld bij de moorden die tussen 2000 en 2006
werden gepleegd door het rechtse NSU-netwerk - de Nationaal Socialistische Ondergrondse - en later
overstapte naar het regeringsbureau van Walter Lübcke.
Temme was aantoonbaar direct of indirect betrokken bij het opzetten van het NSU-netwerk en het uitvoeren van de moorden.
De reeks moorden op tien overwegend Turkse slachtoffers werd uitsluitend toegeschreven aan het rechtse netwerk.
Een echt onderzoek naar de moorden werd massaal tegengehouden door de staat.
Eind 2011 vernietigde het Federaal Bureau voor de Bescherming van de Grondwet ten minste 19 van de explosieve
dossiers, en de overige zijn 120 jaar lang geblokkeerd.
Rond het NSU proces was er een opvallende dood van meer dan een dozijn getuigen.
Het is opmerkelijk dat in de Lübcke-moordzaak een van Temme's undercoveragenten opnieuw
nauw verbonden is met de verdachte Stephan E..
3. in 2015 ontving de onderzoekscommissie van de NSU dossiers met "een gerubriceerd document met relevante
informatie" over Stephan E., een verdachte in de zaak Lübcke.
Zoals de Hessischer Rundfunk meldt, heeft het staatsbureau voor de bescherming van de grondwet echter geen
persoonlijk dossier meer over de vermeende moordenaar van de districtsvoorzitter van Kassel.
De feiten zijn dus allesbehalve duidelijk. Toch wordt er uitsluitend onderzoek gedaan tegen "rechts".
Maar welke andere mogelijke motieven zijn er in de Lübcke-moordzaak?
1 De regionale raad van Lübcke geeft onder andere vergunningen af voor windturbines.
Tijdens Lübcke's ambtstermijn zijn er herhaaldelijk conflicten geweest over deze vergunningen, deels omdat Lübcke's zonen
zelf exploitanten zijn van verschillende wind- en zonneparken.
Als districtsvoorzitter was Lübcke zeer "toegewijd" aan het toestaan van windturbines, ook in belangrijke
natuurgebieden, wat soms leidde tot boze protesten.
2 Het is ook denkbaar dat de Calabrische maffia Ndrangheta een bloedbad heeft
aangericht. Deze maffia is al jaren actief in Kassel.
Het is bewezen dat de Ndrangheta miljarden aan geld witwast uit drugs, wapens, rode licht en gokwinkels,
voornamelijk via windmolens, en daarom werd er in 2013 een landelijke inval gedaan.
Samengevat zijn verschillende onderzoeksplatforms tot de conclusie gekomen dat de feiten in de moordzaak
Lübcke uiterst onduidelijk en zelfs tegenstrijdig zijn.
Toch hebben tot nu toe alleen "rechts-extremisten" de schuld van de moord gekregen en
hebben politici al de consequenties getrokken.
Minister van Binnenlandse Zaken Horst Seehofer wil de "strijd tegen rechts-extremisme" aanzienlijk opvoeren...
Maar krantenkoppen als deze laten er geen twijfel over bestaan welke kant deze gevolgen eigenlijk opgaan:
De FAZ van 19 juni: "Moord op Walter Lübcke - CDU wijst AfD medeverantwoordelijkheid toe".
of ZEIT ONLINE: "Annegret Kramp-Karrenbauer geeft AfD de schuld van de dood van Walter Lübcke".
De woordvoerder voor begrotingsbeleid van de SPD, Johannes Kahrs, roept op Twitter op: "... verban de
AfD, ontsla dan AfD-leden uit ambtenarenfuncties."
Deze uitspraken sluiten aan bij de kritische houding van de AfD tegenover het migratiebeleid van de Duitse regering, dat
op volstrekt ongedifferentieerde wijze wordt gelijkgesteld aan xenofobie, wat de voedingsbodem vormde voor deze moord.
Mediaproducties zoals de NSU-moorden en de Lübcke-moord, die zijn opgeblazen tot een "grote dreiging van rechts", zijn duidelijk
bedoeld om censuur, surveillance, sancties en verboden voor partijen zoals de AfD, onderwijsbewegingen en
vrije media te rechtvaardigen, en zelfs de uitsluiting van critici van het systeem uit de samenleving.