De Liechtensteinse belangengroep INITIATIEF A uitgenodigd voor een
informatie-evenement over het WHO-pandemieverdrag met advocaat Philipp Kruse op 7 februari 2024.
INITIATIEF A staat voor beginnen, herwaarderen en verduidelijken.
In zijn presentatie zal Philipp Kruse kijken naar de verbanden tussen het pandemieverdrag
en internationale gezondheidsvoorschriften.
Daarbij legt hij eenvoudig en duidelijk uit wat er op het spel staat, vooral als gevolg van veranderingen
in internationale gezondheidsvoorschriften.
Ik wil u hartelijk bedanken voor deze vriendelijke woorden en voor uw warme welkom.
Om te beginnen wil ik zeggen dat het voor mij een hele eer is om u vanavond te mogen toespreken.
Vandaag is de erfprins van Liechtenstein bij ons.
Uwe Doorluchtige Hoogheid, hartelijk dank dat u de tijd heeft genomen om hier vanavond aanwezig te zijn.
Het is voor mij een grote eer om dit dichter bij jullie te kunnen brengen.
Maar het is voor mij ook een grote eer dat talrijke leden van het Liechtensteinse parlement,
d.w.z. volksvertegenwoordigers, hier aanwezig zijn om zich een beeld te vormen van deze kwestie.
En last but not least wil ik jullie, die hier zijn gekomen, van harte welkom heten en bedanken voor
jullie open houding ten opzichte van dit onderwerp.
Laat ik vooraf zeggen dat de titel van het programma van vanavond is: WHO-pandemieverdragen.
En natuurlijk verwijst dit naar de twee juridische instrumenten die momenteel worden
besproken en waarover wordt onderhandeld.
Eind 2021, bijna twee jaar na het begin van de pandemie, besloten de WHO en haar lidstaten om meer
bevoegdheden over te dragen aan de WHO omdat ze van mening waren dat de hele wereld in 2020,
begin 2020, onvoorbereid was op het COVID-19 fenomeen en dat de WHO te zwak had gereageerd.
Er werd toen een buitengewone Algemene Vergadering bijeengeroepen in december, begin december 2021, waar
werd besloten om te onderhandelen en te voorzien in twee afzonderlijke juridische instrumenten door middel
van twee werkgroepen, die de pijlers vormen voor een nieuwe WHO-structuur,
een uitgebreide bevoegdheid van de WHO.
En daarom moeten we het altijd over twee contracten hebben.
Een daarvan is het pandemieverdrag dat nu op ieders lippen ligt, een feitelijk nieuw verdrag dat voorheen
niet bestond en waarvoor een tweederde meerderheid nodig is op de Wereldgezondheidsvergadering
in mei om erover te kunnen stemmen.
Het andere is een aanpassing van een bestaand internationaal verdrag.
Dit zijn de internationale gezondheidsvoorschriften.
De internationale gezondheidsvoorschriften zijn ook een verdrag volgens internationaal recht.
En omdat, volgens de logica van de WHO grondwet, deze internationale gezondheidsregels slechts technische
richtlijnen zijn, werd destijds in de WHO grondwet geschreven dat voor dergelijke
gezondheidsrichtlijnen slechts een eenvoudige meerderheid van de WHO wereldvergadering nodig is.
Dus volgend jaar mei een gewone meerderheid met als gevolg automatische inwerkingtreding.
Welnu, dit is vooral zorgwekkend omdat juist in deze eigenlijk technische gezondheidsverordeningen de
ernstigste veranderingen zijn verankerd, veel sterkere veranderingen dan in het pandemieverdrag.
En daarom zal ik me vanavond, vanwege de beperkte tijd, beperken tot de sterkste effecten van de
aanpassingen aan de internationale gezondheidsregels.
Dit betekent dat ik geen technisch commentaar zal geven op het nieuwe pandemieverdrag, maar me zal richten
op de aanpassing van internationale gezondheidsregels.
Je hebt ongeveer gehoord wie ik ben.
Ik ben advocaat geworden in Zwitserland, in Bern.
Ik ben Zwitser, heb mijn Zwitserse militaire dienstplicht vervuld en ben sinds 1997 advocaat,
bedrijfsjurist, gespecialiseerd in belastingrecht:
Ik wil graag mijn steentje bijdragen aan een herziening van overheidsmaatregelen door middel
van gerechtelijke procedures, aan een op rede gebaseerd discours, aan een constitutioneel discours.
En dus raakte ik twee jaar geleden steeds meer geïnteresseerd in de WHO en daarom
heb ik me ook in dit gebied gespecialiseerd.
Ik kan u echter vertellen dat het een pro bono-activiteit is, maar wel een die me veel eer
verschaft als ik mag spreken met parlementsleden, politici en ook met geïnteresseerde burgers.
En nu, omdat we echt maar weinig tijd hebben, gaan we meteen naar medias res.
Ik richt me op de belangrijkste, meest essentiële aanpassingsvoorstellen van
deze internationale gezondheidsregels.
En dan zal ik u mijn constitutionele beoordeling hiervan geven en ook
commentaar geven op de vraag aan het eind:
Wie financiert deze Wereldgezondheidsorganisatie eigenlijk?
En waar zitten de drijvende krachten?
Zijn het de staten zelf die de WHO financieren via hun bijdragen of zijn er andere krachten aan het werk?
De Internationale Gezondheidsregeling (IHR)
Als je naar de WHO-startpagina gaat, zien ze er ongeveer zo uit (je ziet
een afbeelding van de startpagina).
We zien vooral zorgwekkende aanpassingen op zes gebieden.
Op zes gebieden - ik zal ze een voor een doorlopen.
Niet alle gebieden nemen evenveel tijd in beslag, de eerste drie iets meer, de laatste drie iets minder.
Ik wil je graag alles laten zien wat ik aan je voorleg, je kunt het zien aan deze gezondheidsvoorschriften.
Je kunt dit voorlezen.
Ik heb dat niet uitgevonden.
En natuurlijk valt er iets te zeggen over de onderhandelingsstatus:
We lezen steeds weer wanneer officiële vertegenwoordigers, zoals de diplomate Nora
Kronig in een interview in de Neue Zürcher Zeitung op 5 december 2023, hier commentaar op geven:
Deze huidige aanpassingsvoorstellen zijn niet gezaghebbend.
Kijk, we zijn aan het onderhandelen en we zullen blijven onderhandelen tot het begin van de
Wereldgezondheidsvergadering en we zullen moeten praten over wat er dan beschikbaar
zal zijn, waar dan over gestemd zal worden.
Natuurlijk heeft ze niet helemaal ongelijk.
De onderhandelingen zijn nog gaande en er zullen veel aanpassingen zijn.
Maar deze gebieden zijn hier om te blijven.
En waarom?
Want dat is waar de staten het de hele tijd over hebben.
En ik wil graag van deze gelegenheid gebruik maken om u dat te vertellen.
Dit zijn de hoekstenen van deze nieuwe WHO-verordening.
En ze verdwijnen pas volgend jaar mei.
Nu het eerste punt:
Uit verschillende clausules blijkt dat de directeur-generaal van de WHO, dr.
Tedros, zijn mogelijkheden om de noodtoestand uit te roepen enorm uitbreidt.
Er zijn talloze bepalingen waaraan we dit kunnen herkennen.
Met andere woorden, als iemand een noodsituatie voor de volksgezondheid mag uitroepen, dan is
dat wat de federale rechtbank me tot nu toe in al mijn rechtszaken heeft verteld:
In tijden van pandemie hebben de autoriteiten een ruime beoordelingsmarge en wij als federale rechtbank
mogen niet aan deze beoordelingsmarge tornen, tenzij bewezen wordt dat de
autoriteiten in strijd met de WHO hebben gehandeld.
Weet je wat dat betekent?
Dit betekent dat het federale gerechtshof in Zwitserland tot nu toe
het standpunt heeft ingenomen dat
Zolang er sprake is van een internationale noodsituatie op het gebied van
gezondheid, is de WHO-wetgeving van toepassing.
Dat was het verleden.
Goed, en het zal in de toekomst nog belangrijker worden.
Zo ziet het document eruit als je ernaar zoekt op internet.
De aanpassingsvoorstellen liggen sinds ongeveer 1 december, 30 november 2022, op de publieke tafel.
Ze werden vervolgens op 6 februari 2023 opnieuw uitgegeven in een iets
aantrekkelijkere vorm met identieke inhoud.
Met andere woorden, alles wat ik nu aan jullie presenteer ligt al meer dan een jaar
op tafel en is beschikbaar voor het publiek.
Dus hier is deze internationale noodsituatie op het gebied van gezondheid, wat is de
rechtsgrondslag voor deze internationale noodsituatie op het gebied van gezondheid?
Overigens: Public Health Emergency of International Concern PHEIC.
En omdat we een beetje onder tijdsdruk staan, zal ik het misschien hebben over
PHEIC of de Internationale Gezondheidscrisis.
En dit is al wettelijk bindend in de gezondheidsvoorschriften
sinds 2007, verankerd in artikel 12.
Dat bestond al eerder.
En op basis hiervan werd op 30 januari 2020 de noodtoestand voor een
pandemie van het coronavirus uitgeroepen.
Dit werd gehandhaafd tot begin mei 2023.
Dat is drie jaar en drie maanden, we hadden een wereldwijde noodsituatie op het gebied van gezondheid.
Noodvergunningen voor vaccins die anders niet zouden bestaan, zijn
bijvoorbeeld gekoppeld aan een noodtoestand.
Dit is de huidige juridische situatie.
Wat is er nieuw?
Hier heb ik gekopieerd uit de tekst - nu moet niet alleen een internationale wereldwijde noodsituatie op
gezondheidsgebied mogelijk zijn, maar ook een regionale noodsituatie op gezondheidsgebied of een
voorstadium van een noodsituatie op gezondheidsgebied.
Het zou kunnen dat ... We hebben ook andere bepalingen, juist in deze aanpassingen, waar staat:
Potentiële gevaren die zich nog niet hebben voorgedaan, kunnen ook leiden tot een noodtoestand.
Hier kunnen we al zien dat het een uitbreiding is, maar het is zeker niet alles.
Dit artikel 12 bevat een beslisboom in bijlage 2.
En in deze beslisboom zijn als het ware nieuwe punten geïntroduceerd, die volgens de vorige
formulering op zichzelf al voldoende zouden moeten zijn, één jaar al op tafel.
Een door een nieuw subtype veroorzaakte griep bij de mens kan bijvoorbeeld de voorwaarde of een
voorwendsel zijn om een noodsituatie op het gebied van de wereldgezondheid uit te roepen.
Of een ernstige infectie waarbij overdracht van mens op mens niet kan worden uitgesloten.
Waar kun je overdracht van mens op mens überhaupt uitsluiten?
Dan dit hele idee: Eén GEZONDHEID, dat is een concept, dat is een heel gedachtegoed dat al zo'n 15 jaar het
onderwerp is van vele wetenschappelijke artikelen, dat er uiteindelijk van uitgaat dat een bedreiging, een
gezondheidsbedreiging niet alleen van virussen komt, maar ook uit het milieu kan komen, uit de
dierenwereld, uit de afname van de biodiversiteit.
Niets van dit alles wordt betwist.
Maar dit alles kan een reden zijn, een voorwendsel, om een wereldwijde noodsituatie
op het gebied van gezondheid af te kondigen.
Met andere woorden, in extreme gevallen kunnen stijgende CO2-niveaus of stijgende temperaturen - we
hebben al heel duidelijke uitspraken van Tedros in deze richting - volgens hem de basis of
het voorwendsel vormen voor een wereldwijde noodsituatie op het gebied van gezondheid.
Ze zeggen: we hebben hogere temperaturen, er zijn meer hartaanvallen, omdat er meer hartaanvallen
zijn, moeten we gezondheidsmaatregelen invoeren.
Of je hebt het afgelopen zomer gezien: Noodwarmteplannen in Duitsland.
Wat betekent dat?
Dit betekent dat de lijst van voorwaarden - ik zeg voorwendsels - voor een pandemie, en dus
voor het uitroepen van een noodsituatie, tot in het oneindige wordt uitgebreid.
Het kan niet langer worden beperkt.
Zo noemen wij het, juristen noemen het willekeur.
Wanneer je kunt zeggen om welke reden dan ook: Vanaf vandaag is er weer een noodtoestand, zonder grenzen.
Er is een gebrek aan duidelijke normen.
Vrijwel alle grondwetten bevatten een verbod op willekeur.
En we hebben de willekeur van absolutistische heersers vervangen door het legaliteitsprincipe.
Dit betekent dat er duidelijke normen moeten zijn en dat deze ook gecontroleerd moeten kunnen worden.
Dat is het eerste punt van kritiek.
Wie beschermt uiteindelijk - wie drukt op de stopknop?
Wie zegt wanneer een pandemie niet langer nodig is?
Wie zal het zeggen?
Niemand, tenzij de hele Wereldgezondheidsvergadering bij elkaar komt en het eist.
Dit zijn dus enkele van de kernelementen van elke democratische grondwet die hier in het geding zijn.
Ik kom hier aan het eind op terug in mijn algemene beoordeling.
Mijn punt is dat we in elk land, of het nu Liechtenstein of Zwitserland is, kernelementen
van onze grondwet hebben die de voorwaarden zijn om überhaupt een democratie te hebben.
En ze zijn herkenbaar, ze zijn definieerbaar, net als de vitale functies bij mensen, zoals
ademhaling, bloedsomloop, het immuunsysteem en slaap.
Als je één van deze elementen uitschakelt, zal de persoon vroeg of laat sterven.
Elke democratie heeft zulke basisvereisten.
Laten we verder gaan.
Het is vaak zo in de media dat wanneer dit wordt genoemd, het wordt ontkend of de verklaring wordt
afgelegd: Dit is allemaal slechts een aanbeveling.
Ja, in het verleden was het misschien zo bedoeld, en in feite, als je kijkt naar de WHO
grondwet, artikel 2, en dit allemaal leest, deze lange lijst, dan kom je tot de conclusie:
De WHO is opgezet als een internationale adviesorganisatie.
Het biedt expertise, een platform, dit zijn de experts en je kunt er kennis opdoen.
Dat was het basisconcept.
Waarom zeg ik nu dat deze aanbevelingen bindend zijn?
Ik noem drie artikelen in de voorgestelde amendementen als bewijs.
Art. 1 Definitie artikel
Tot nu toe zijn deze aanbevelingen [...] gekenmerkt als niet-bindend.
Niet-bindend als karaktereigenschap zal of moet worden verwijderd.
Het huidige voorstel ligt al een jaar op tafel.
Dat is punt één. Dan het tweede element van de voorstellen: Art. 13 A
Er staat - ik zal het direct vertalen - dat de contracterende partijen de WHO erkennen als de
leidende of leidende en coördinerende autoriteit en - hier komt het - zij ([...] verbinden zich
ertoe [...] = Engels juridisch jargon) te volgen:
Je verbindt je ertoe de aanbevelingen van de WHO op te volgen.
U verbindt zich ertoe deze na te leven.
Als je zo'n verdrag ondertekent, dan is dat een verplichting volgens het internationaal recht.
Natuurlijk, ja, ik ga verder. Ik kom bij het volgende punt.
Art. 42 Een bestaand artikel, maar met enkele toevoegingen.
Tot nu toe is alleen met betrekking tot gezondheidsmaatregelen, die nog niet de vorm van
aanbevelingen hadden, gezegd dat deze door de lidstaten moeten worden geïnitieerd [...]
en onverwijld moeten worden voltooid [...].
En nu schrijven ze nog steeds in dit artikel:
Hoe zit het met tijdelijke aanbevelingen en permanente aanbevelingen die voorheen puur niet-bindend waren?
Zij moeten ... [...] zij worden onverwijld opgestart en voltooid
Ze moeten worden begonnen, ze moeten onverwijld worden opgestart en voltooid.
Dat is ongeveer de terminologie in het leger, in het leger.
Onmiddellijk uitvoeren, mars.
Dat is een bevel.
Geïnterpreteerd volgens het vertrouwensbeginsel - verdragen, internationale verdragen worden
geïnterpreteerd volgens het vertrouwensbeginsel - dat wil zeggen volgens het Verdrag van Wenen
inzake het recht van internationale verdragen.
Het legt alles prachtig uit.
Een redelijk persoon kan dit niet anders opvatten dan als een bevel.
Kortom, ik heb slechts drie artikelen genoemd. Er zijn nog andere aanwijzingen.
Het geheel, als een staat het juridisch bindend maakt, dan is dat een
verplichting onder internationaal recht.
Waarom? In artikel 18 van de bestaande gezondheidsvoorschriften hebben we een
catalogus van mogelijke aanbevelingen die voorheen niet bedoeld waren om bindend te zijn.
En hier heb ik onderstreept waar ik me vooral zorgen over maak.
Namelijk de aanbeveling dat een staat vaccinatie of een ander soort
voorzorgsmaatregel, profylaxe, kan eisen.
Of voer hier bijvoorbeeld een quarantaine in, of andere gezondheidsmaatregelen voor verdachte personen.
Iedereen die de terminologie in de verschillende verordeningen van de afgelopen drie jaar heeft
gevolgd, ook in de Zwitserse Covid-19-wet, in de verordeningen, inclusief de epidemiewet, trouwens:
personen die verdacht worden van besmetting.
Dat waren ze allemaal, zolang ze niet konden bewijzen dat ze waren ingeënt,
hersteld of negatief getest, of drie G's.
En twee G's waren hersteld of gevaccineerd.
Alle anderen werden verdacht van besmetting.
En mensen die ervan verdacht werden besmet te zijn, werden onderworpen aan strengere maatregelen,
wat betekende dat ze geen toegang hadden tot hun basisrechten of tot het openbare leven.
En zulke mensen moeten zeker in quarantaine worden geplaatst - in
Australië zijn al quarantainekampen gebouwd.
Ze zijn nog niet op grote schaal in gebruik genomen, maar dat zal wel mogelijk worden.
Ik zeg niet dat dit zal gebeuren, maar het is mogelijk.
Ja, dat is een verplichting.
Veel mensen zeggen dan: "Maar dat wordt niet afgedwongen.
Een verbintenis zonder militaire handhaving kan niemand wat schelen.
Ja, dat kan kloppen, deze verklaring voor internationale gewoonteverdragen
waarbij visserijrechten in het geding zijn.
Als de meerderheid van de staten van mening is dat er sprake is van een noodsituatie op
gezondheidsgebied, dan heeft dit voor de meerderheid van de staten een militaire component.
Wat is er dan gepland?
Ten eerste is er een implementatiecomité dat moet controleren of de staten deze
aanpassingen ook daadwerkelijk uitvoeren.
Deze commissie moet deze niet-naleving rapporteren aan de Gezondheidsvergadering.
Dan is er een nalevingscomité, dat een vergelijkbaar mandaat heeft, en zij zullen dit moeten rapporteren
aan de Gezondheidsvergadering, d.w.z. alles volgens nieuwe voorstellen na de Gezondheidsvergadering.
En de volksgezondheidsvergadering, die verantwoordelijk is, is verantwoordelijk voor het
toezicht op de uitvoering en kan besluiten nemen.
Alles wat de meerderheid van de Gezondheidsvergadering beslist, moet gebeuren.
En dan kan er over sancties worden beslist.
Je weet dat er sancties zijn in andere contexten.
Vergeet dan niet dat er andere overkoepelende organisaties zijn, zoals de VN.
De VN kan ook actie ondernemen tegen overtredende leden.
Dan hebben we nog normale handelssancties, bijvoorbeeld EU-sancties of reisbeperkingen.
Kortom, het is mogelijk om de schroeven vast te draaien.
Dit kan erg gevoelig liggen, zelfs als het geen militair leger is dat kan
binnenvallen omdat een staat dat niet doet.
En laten we last but not least de Wereldbank niet vergeten.
De Wereldbank speelt een belangrijke rol in de financiering van de WHO.
De Wereldbank kan ook een beslissende rol spelen bij het beïnvloeden van het beleid door de
leningsvoorwaarden voor hele landen aan te scherpen.
Goed, tussentijdse conclusie: nieuwe bindende aanbevelingen.
Dit betekent dat de WHO maximale manoeuvreerruimte krijgt, ook hier zonder enige mogelijkheid tot
herziening met de facto uitvoerende bevoegdheden.
Ik zeg niet dat de WHO direct een quarantaine beveelt, maar de WHO zegt gewoon:
We bevelen quarantaine aan in alle staten die een drempel van een
dergelijk percentage bereiken met deze test.
En de staat zal zeggen: We hebben deze drempel bereikt, we hebben precies deze test
gedaan, en we willen onze verplichtingen volgens het internationaal recht niet schenden.
En zo werkt het. Het is als een dominospel.
Je moet hier realistisch over zijn, rekening houdend met de ervaring van de afgelopen drie jaar.
Ja, dat betekent de facto dat gedifferentieerde individuele oplossingen, zoals Denemarken en
Zweden bijvoorbeeld tot op zekere hoogte hebben gedaan, de facto onmogelijk worden gemaakt.
Rechtsbescherming en rechtszekerheid zullen niet langer bestaan.
Ik kom bij een derde, zeer centraal punt, zo niet het meest centrale punt van allemaal.
Iets wat we in het verleden al heel duidelijk hebben gezien, en hoewel we niet meer direct bedreigd
worden door Covid-19, heerst er nog steeds censuur.
Het is vandaag de dag nog steeds vrij moeilijk om een artikel te vinden in wetenschappelijke publicaties,
zelfs elders, bijvoorbeeld in de NZZ, dat een andere mening heeft dan de WHO over de
voordelen van een PCR-test - wat kan het zeggen, wat kan het niet zeggen!
Er lijkt gewoon een soort sociale consensus te bestaan dat er alleen deze mening is.
Feitelijke censuur of gecontroleerd door de WHO, in ieder geval in de toekomst zal de
WHO wettelijk gemachtigd zijn om dit soort censuur in eigen hand te nemen.
Hoe herken je dit?
Hier zijn we nog steeds bezig met het aanpassen van de internationale gezondheidsregels, voorstel: Art. 44,
Littera h, waarin eenvoudigweg staat dat de staatspartijen moeten samenwerken en elkaar moeten
steunen bij het voorkomen van de verspreiding van valse of onbetrouwbare informatie en dat ze elkaar moeten
steunen bij het tegengaan van deze valse informatie.
Er zijn enkele vergelijkbare bepalingen in de Internationale Gezondheidsregeling.
En nu lijkt de hele zaak zo belangrijk te zijn voor de WHO, ook voor de VN, dat deze logica ook is vastgelegd
in het pandemieverdrag, WHO Pandemieverdrag Art. 18.
Ik raad alle mediavertegenwoordigers die afhankelijk zijn van toestemming om informatie te
verspreiden en een vrije uitwisseling van meningen te presenteren, aan om art. 18 te lezen.
Dit is een nachtmerrie!
Hier is het doel, onder de noemer communicatie en publiek bewustzijn, om infodemie te bestrijden.
Het idee achter deze term is dat valse informatie net zo gevaarlijk is als een pandemie, zoals een virus.
De verkeerde informatie is dus het virus dat bestreden moet worden.
Dus, valse, misleidende of verkeerde informatie, disfunctioneren moet worden bestreden.
Dit is een zeer actief mandaat voor de staten, zeer actief.
U zult deze logica ook terugvinden in mededelingen van de VN, ik verwijs naar het openbare persbericht van 22
september vorig jaar, Algemene Vergadering van de VN, er werd gezegd dat
dit een van de grootste problemen is.
Dan zijn er nog verschillende mededelingen van het WEF: het grootste probleem waar de
mensheid vandaag de dag voor staat is desinformatie.
Ik denk dat als wetenschappers tegenover elkaar kunnen staan in een open discussie op een
open podium, de kans het grootst is dat ze erachter komen wat er aan de hand is:
Wat is misinformatie en desinformatie hier?
Niet door ze te onderdrukken.
En dat leidt simpelweg tot de zeer duidelijke vraag: Wat is de realisatie van een paar
duizend jaar menselijkheid, wat is de basis voor elk goed besluitvormingsproces?
Of het nu in de politiek is, in het bedrijfsleven, in je privéleven of voor een recept.
Het is één - de basisinformatie moet correct zijn en je mag niet gemanipuleerd worden, noch
door tijdsdruk, noch door andere manipulaties.
En er zijn noodsituaties, dat geef ik toe, ik was ook in het leger - negenhonderd dagen
militaire dienst - ik heb er echt van genoten, ik heb geen enkele dag spijt van mijn dienst.
Maar op een gegeven moment is de onmiddellijke dreiging voorbij en dan moet je langzaam terugkeren
naar de normaliteit, ook op het gebied van informatie.
We hebben vrije informatie, open debat en geen manipulatie nodig voor de wetenschap,
anders kan er geen vrije en echte wetenschap zijn.
Voor een rechtvaardige rechtspraak, audiatur et altera pars (laat ook het andere deel gehoord worden), en
het is het basiselixer van de democratie bij uitstek.
Als we dat wegnemen, hebben we helemaal geen functionerende wetenschap meer.
Dan kan er geen wetenschap zijn, geen democratie, geen eerlijke rechtspraak.
En zie, we hebben geen bewijs dat ze echt veilig zijn, zelfs niet voor het onderwerp van
vaccinatie-aanbevelingen en experimentele stoffen waarvoor we nog geen langetermijnstudies hebben.
Als mensen dan te horen krijgen: ze zijn veilig en effectief, dan moeten we dat gewoon weten:
Er is bindend internationaal recht, dat werd gecreëerd op basis van de kennis van de gruwelijkheden van de
Tweede Wereldoorlog, er is een internationaal verdrag inzake burgerrechten en politieke
rechten, artikel 7, er is een bindende bepaling.
En deze verplichte bepaling stelt dat niemand mag worden onderworpen aan medische of
wetenschappelijke experimenten zonder zijn of haar vrijwillige toestemming.
Er zijn veel mensen die zeggen: waar heb je het over, waar zijn er
proeven geweest, het is niet vergelijkbaar.
Nou, kijk eens naar deze stoffen - dit is niet het onderwerp hier - maar als ze niet lang genoeg getest
zijn en je geen idee hebt van de werkelijke potentie, het werkelijke effect, niet-effect en
in het bijzonder het schadelijke effect, dan is dit experimenteel van aard.
En dit geldt zelfs in het geval van een noodsituatie, het is dwingend internationaal recht.
Het is essentieel om dit in gedachten te houden wanneer je je bemoeit met vrije informatie.
Deze interventie is in de meest ernstige zin ongrondwettelijk.
En even ter herinnering: je kunt naar elk land gaan en je zult een uitspraak van het Hooggerechtshof en een
grote hoeveelheid jurisprudentie vinden die zegt dat vrijheid van mening en vrijheid van informatie
tot de onmisbare en fundamentele functionele elementen van een democratische gemeenschap behoren.
Je kunt de democratie niet handhaven als je gaat doen wat we nu nog steeds doen, meningen beperken,
vervagen - en dat geldt ook voor herwaardering.
Als je geen herwaardering toestaat, dan is dat een bewijs van een totalitaire
ontwikkeling - en daar moet een einde aan komen.
En nu kom ik bij de kortere onderwerpen, ik ben bijna klaar.
Maak je geen zorgen, ik zal niet overdrijven, dat was me duidelijk opgedragen.
Zo, dat is heel snel gezegd.
We hebben geen correctiemechanismen voor de lidstaten die het mogelijk zouden
maken om snel een correctie door te voeren.
Bijvoorbeeld om te zeggen: Wacht, hebben we echt een wereldwijde noodsituatie op het
gebied van gezondheid? Covid-22 misschien? Stop!
Er is hier geen manier om op een snelle stopknop te drukken, of de WHO-aanbevelingen snel te doen -
bijvoorbeeld om een stof of een virale dreiging te meten met de specifieke Test-X - zoiets bestaat niet.
Waar komt dat vandaan?
Ja, geen wonder, tot nu toe had de WHO alleen een adviserend karakter, een informatief karakter.
Hiervoor is geen correctiemechanisme nodig.
Maar als we de WHO nu nieuwe bevoegdheden gaan geven, juridisch bindende bevoegdheden, dan
moet dit automatisch gekoppeld worden aan het volgende: correctiemechanisme
- Checks and balances, dat is de normaalste zaak van de wereld.
Ik vraag me af: waarom is hier zo lang niet over gesproken, waarom is er
vandaag niet eens een begin mee gemaakt?
Er zijn dus geen correctiemechanismen en waar er niets is, kan ik niets
laten zien van de contractsjablonen.
Verantwoording afleggen, volledige immuniteit, dat is hetzelfde.
Tot nu toe heeft de WHO alleen adviserend opgetreden.
Maar als ze mogen zeggen: We hebben nu een noodtoestand, en die zal nu gelden voor een
willekeurige periode, en als dit leidt tot schade voor de lidstaten, voor de economieën, voor de mensen,
hoewel erkend had moeten worden dat de voorwaarden voor een noodtoestand nooit hebben bestaan,
dan moeten we het hebben over aansprakelijkheid.
Integendeel: volledige immuniteit zoals voorheen en ook belastingvrijstelling.
En als je dan vraagt naar grondrechten - laat ik het zo zeggen:
Als we dat tot op dit punt kunnen zien, dan kan het ons niet echt schelen of de lidstaten nu een grote
toezegging ten gunste van de grondrechten in het bestaande artikel 3
zouden schrijven als een vijgenblad.
Je hebt dat doorgestreept, ik kan het meteen laten zien of niet.
Waarom?
Als je zo'n regime instelt, als je zegt dat je toestaat dat iemand met een vingerknip letterlijk in
de microfoon kan ademen, in Genève, op een persconferentie en in de microfoon kan ademen: We
hebben weer een noodsituatie op gezondheidsgebied.
Dat is genoeg, bewijs is niet nodig.
Als u vervolgens toestaat dat deze man aanbevelingen doet, waarvan hij heel goed weet dat de lidstaten ze
moeten uitvoeren, en als u vervolgens toestaat dat dezelfde man en zijn kleine team bepalen wat we in de
kranten lezen, dan zal de rechter niets anders lezen dan dat, en zal hij hetzelfde zeggen als voorheen:
In tijden van pandemieën moeten de autoriteiten een grotere beoordelingsmarge krijgen en zolang ze binnen
de aanbevelingen van de WHO blijven, hebben wij als rechtbanken geen mogelijkheid om in te grijpen.
Punt uit, precies!
Dit betekent dat rechterlijke toetsing gewoon wordt uitgeschakeld.
Je kunt zo lang schrijven als je wilt: De bescherming van de grondrechten moet worden gewaarborgd.
Ja, welke grondrechten moeten we beschermen?
Het is allemaal volgens de aanbeveling van de WHO.
En dit is tot nu toe de ervaring geweest.
Toch zal ik u kort deze bepaling laten zien, die ronduit schandalig is.
Ja, ik ben me ervan bewust dat het deskundigenpanel van de WHO zelf deze
bepaling heeft bekritiseerd en heeft gezegd:
Men kan niet zonder grondrechten - men mag nooit de nadruk leggen op de
ondergeschikte bescherming van grondrechten.
Maar het feit is hier: De uitvoering van deze verordeningen moet, tot nu toe met volledige
eerbiediging van de waardigheid, de mensenrechten en de fundamentele vrijheden, en dit wordt nog
steeds benadrukt vandaag, en dat is waarom ik zeg:
Schaam u, dr. Tedros, en schaam u ook, mevrouw Nora Kronig.
Ze hadden moeten zeggen, in dit interview hadden ze moeten zeggen:
Ja, de NZZ en onze gewaardeerde lezers, wij waren daar ook erg boos over en ik kan je één ding vertellen:
Als Zwitserland zullen we dit verdrag niet ondertekenen zolang dat erin staat.
Dat deden ze niet, dus: schaam je.
Ik moet het zo zeggen, het is niet mogelijk, het is helemaal niet mogelijk, het is er nog steeds.
Maar zelfs als het zou worden teruggedraaid, kan er, zoals ik al zei, vanwege dit algemene regime - dat
een soort machtsmechanisme is - uiteindelijk geen effectieve bescherming van de grondrechten ontstaan.
Ja, wie beschermt onze menselijke waardigheid?
Grondwettelijke beoordeling? Ik zei:
Er zijn zeer, zeer essentiële basiselementen van een democratie, van elke democratie,
van elke constitutionele orde, ongeacht in welk land we ons bevinden.
Als je er maar één wegneemt, stort de democratie in.
Ik begin met de eerste drie.
We hebben de vrijheid van informatie en het verbod op censuur gezien.
Dat is een absolute pijler van elke democratie.
Dit alleen al moet leiden tot de annulering van deze contracten.
Je hebt je misschien gerealiseerd hoe belangrijk dit is voor de WHO, voor de VN, voor het WEF en
trouwens ook voor de EU, de digital services act.
De moderne maatschappij, het moderne leiderschap en de elite lijken afhankelijk te
zijn van het werken met censuurmiddelen.
Hoe ver zijn we gekomen?
Ja, dan het tweede: het eenvoudigweg uitroepen van een noodsituatie op gezondheidsgebied of het willekeurig
uitvaardigen van aanbevelingen zonder normen, zonder de mogelijkheid om zich te houden aan duidelijke
regels of noodzaak, het principe van democratie.
Ja, ook het democratische principe dat de mensen zelf mogen beslissen.
In wat voor rechtsstaat leven we eigenlijk?
Het moet inspraak hebben in de belangrijkste bezuinigingen.
Als je zes maanden lang nergens meer naartoe mag, zes maanden lang, in veel landen was dat het
geval, zonder deze tests, dan wordt het langzaam een kwestie van democratische legitimatie.
En de mensen, hoe moeten de mensen zich überhaupt uitdrukken als ze ook slecht geïnformeerd zijn?
Als de overgrote meerderheid oprecht gelooft:
We leven in zo'n extreme dreiging dat we geen andere keuze hebben dan ons allemaal te laten vaccineren.
Met andere woorden, de onvervalste besluitvorming van het volk wordt al gemanipuleerd door de vrijheid
van informatie, wat er uiteindelijk toe leidt dat het principe van democratie ernstig wordt ondermijnd.
Scheiding der machten en inhibitie der machten, ik heb het gezegd.
Zodra het Federale Hooggerechtshof het woord pandemie hoort, stopt het zijn activiteiten en is het
niet langer effectief op zijn eigenlijke werkterrein.
Het was griezelig voor mij.
Ik heb een groot aantal procedures gevoerd en er is geen sluitend oordeel bereikt.
We kregen eenvoudigweg te horen: We zijn niet geïnteresseerd in het bewijs.
Het is me trouwens gelukt om één uitzondering te melden:
Federaal Hooggerechtshof, november 2021, zei het Federaal Hooggerechtshof feitelijk:
Ja, we hebben allemaal je massa's bewijsmateriaal gezien over het onderwerp PCR-tests, je hoefde dat
niet allemaal te presenteren, het is algemeen bekend dat een PCR-test niet
geschikt is als bewijs van een ziekte.
Dit staat in besluit 2C_228/2021 - je kunt het daar lezen.
Dan is er nog de scheiding der machten, effectieve bescherming van mensenrechten,
waarbij het altijd gaat om effectieve bescherming.
Kijk, als dit gewoon ergens als verklaring staat - ik weet dat het op x plaatsen in het pandemieverdrag
staat - dan hoef je me dat niet te vertellen.
Dit is de beslissende factor:
Het moet betrouwbaar zijn! (in het Duits: het moet praktisch betrouwbaar zijn), Es muess eifach verhebe!
En kijk wat ze met de oude mensen hebben gedaan.
Ik wil geen oude verhalen ophelderen of naar boven halen, maar dit was
een heel, heel zwaar onderwerp - kijk.
Ik kan je vertellen dat vanaf het moment dat ik de eerste rechtszaak aanspande en een
interview gaf, mensen dachten dat ik de nationale alarmcentrale van Zwitserland was.
De telefoon bleef maar overgaan en ik zou boeken kunnen schrijven over deze ervaringen.
Mensen moesten dit doorstaan om anderen te beschermen.
Dit trof de ouderen en het trof degenen die vóór de mRNA-injectie niet de waarheid te horen kregen en die
nu in de steek worden gelaten, laat ik het zo zeggen.
En nog een sleutelwoord: soevereiniteit:
En hier richt ik me tot iedereen die verantwoordelijkheid draagt in zulke
tijden, die verantwoordelijkheid moet nemen.
Ik ga ervan uit dat elke soevereiniteit, elke staatssoevereiniteit, wil kunnen vertrouwen op haar
eigen oordeel, op het oordeel van haar eigen experts, en niet voor eeuwig en altijd verteld
wil worden wat ze moet doen als ze zich realiseert dat het ook anders kan.
We zouden onszelf ook nog beter kunnen beschermen met mildere maatregelen.
Of we kunnen ons langzaam gaan bekommeren om jonge mensen en onze middelen van het bestrijden van de
pandemie weer verschuiven naar de ontwikkeling van jongeren, naar schoolonderwijs of
naar een goede medische behandeling, naar een goed gezondheidssysteem.
Een staat moet echt zijn eigen prioriteiten kunnen bepalen.
Als we dit systeem aannemen met deze twee pandemiecontracten, dan is het niet langer
zelfbepaald, maar komt het van bovenaf onder de noemer van pandemische paraatheid.
Ik moet dus tot het einde komen.
Heel belangrijk - ik vat het samen met deze foto:
Het beeld van het paard van Troje.
De internationale gezondheidsreglementen werden grondwettelijk opgevat - de WHO grondwet - als
technische, regelgevende bepalingen van ondergeschikt belang die gewoon door de
Wereldgezondheidsvergadering met een eenvoudige meerderheid kunnen en moeten worden goedgekeurd.
En nu stoppen ze er dingen in die werden beschreven in de Ilias of in dit verhaal van Troje - zoals het
paard van Troje - dingen die zeer schadelijk zijn.
We moeten deze internationale gezondheidsvoorschriften bekijken op basis van
wat erin staat, dat is erg belangrijk.
Stel vragen als vertegenwoordiger, als volksvertegenwoordiger of als mens:
Wat zijn uiteindelijk de gevolgen voor ons? Voor de democratie, voor onze gezondheid, voor de economie?
En dan moet je het behandelen.
Met andere woorden, we hebben een publiek debat nodig, we hebben een stemming nodig, in elk parlement
natuurlijk, en bovenal hebben we media-aandacht nodig die al deze punten
eindelijk weergeeft en mensen ervan bewust maakt.
Goed.
Blijf vooral kijken naar de vraag: Wie financiert eigenlijk de WHO?
Op de website van de WHO vind je veel krachtige informatie.
Ongeveer twee jaar geleden werd het feit dat slechts 16 tot 17% van de totale tweejaarlijkse WHO-begroting
daadwerkelijk wordt gefinancierd uit de gewone bijdragen van de lidstaten voor het
eerst heel duidelijk benadrukt en betreurd.
En voor de rest is de WHO afhankelijk - als een soort smekeling - van
het ergens vandaan halen van het geld.
Als je beter kijkt, ziet het er een beetje anders uit.
En dat is hier:
Gewone verplichte bijdragen - ik heb net een veilige schatting gemaakt - zijn vandaag de
dag nog steeds minder dan 20 procent, wat getaxeerde bijdragen worden genoemd.
Er wordt gezegd dat er een soort aanslag is, een belastingaanslag
volgens de omstandigheden van elke staat.
De lidmaatschapsgelden worden op deze basis berekend.
Dus, en dat is goed voor minder dan 20 procent, meer dan 80 procent komt van vrijwillige bijdragen.
Van deze meer dan 80 % vrijwillige bijdragen is 95 %, d.w.z. bijna 100 %, gekoppeld aan duidelijke
doelspecificaties, oormerking, zeer duidelijk met gebruiksspecificaties en een
klein deel zonder gebruiksspecificaties.
Je kunt dit direct zien op de website van de WHO, precies de cijfers die ik net noemde.
Zoek gewoon op de termen Vrijwillige bijdragen - Gespecificeerd, d.w.z. met een precieze specificatie
van het beoogde gebruik, en Vrijwillige bijdragen - Thematisch, wat bijvoorbeeld een iets
uitgebreidere specificatie van het gebruik is:
Het moet gebruikt worden in combinatie met mRNA-injecties of met testmethoden of iets dergelijks.
Dat zou thematisch zijn.
Maar over het algemeen is de WHO niet vrij in het gebruik.
Waar speelt dat een rol?
Sorry, ik gooide een artikel uit de presentatie, maar ik citeer het nu uit mijn hoofd.
WHO grondwet, is er een grondwettelijke bepaling?
Artikel 37 is er juist op gericht om de WHO te verbieden zich onder druk te laten zetten of zich op
enigerlei wijze te laten manipuleren of controleren door externe beïnvloeders
buiten dit democratische proces van de WHO.
Zoek het op, artikel 37.
Dus, als je dit grote aandeel vrijwillige bijdragen ziet, en als je dan een pagina verder
gaat op de WHO homepage, en dan een kijkje neemt:
Dit is hier volgens de grootte - de rangschikking volgens de grootte van de
bijdragen van werkelijke vrijwillige bijdragen.
Het zijn dus alleen de vrijwillige bijdragen met een precies doel.
Je hebt Duitsland op de eerste plaats, iets minder dan een miljard, dus 952 miljoen, wat natuurlijk
erg klein is, dat kun je niet lezen op de achterkant, dus iets minder dan een miljard.
Dan komt de Bill & Melinda Gates Foundation, die duidelijk geen staat is en geen
publiekrechtelijke doelen nastreeft, met 592 miljoen.
Het belangrijkste doel is het bevorderen van vaccinatie, 0,6 miljard.
Daarna komen de Verenigde Staten met ongeveer 0,45 miljard.
En dan verschijnen Bill & Melinda Gates weer, indirect verborgen in het kleed van de GAVI Alliance.
Ik weet dat dat een beetje overdreven is.
De Vaccine Alliance wordt gesteund door staten, voornamelijk door staten.
Maar de inputinvestering - oprichtingsinvestering - en vooral in het management, in het
leiderschap, heeft de Bill & Melinda Gates Foundation een zeer beslissende rol gespeeld.
Zelfs vandaag de dag zou je bijna kunnen zeggen dat ze op deze melodie dansen.
Dat kan, je moet het optellen, het is een belangenvereniging met als enige doel het promoten
van een zeer specifieke technologie van vaccinstoffen, namelijk om het verplicht te laten verklaren.
En als je dat bij elkaar optelt, kom je op meer dan een miljard.
Dit zijn cijfers die concreet op tafel liggen en ik ben beschikbaar voor iedereen, ook voor
journalisten, om de achtergrond van de GAVI Alliantie iets correcter, iets preciezer uit te leggen.
Maar ik blijf erbij dat het bewezen kan worden dat deze twee blokken bij elkaar opgeteld moeten worden
en daarom enigszins provocatief overdreven zijn:
Bill Gates is, direct en indirect, de topfinancier op het gebied van vrijwillige bijdragen.
En dat is nog niet alles.
Bill Gates gaf een interview op het World Economic Forum in januari 2019 en zei zelf:
De beste investering - rendement op investering, 1 op 20 - is een investering in vaccinatie.
Je kunt hierover lezen in dit artikel:
Mijn beste investering heeft 10 miljard omgezet in 200 miljard dollar aan voordelen. (Mijn
beste investering heeft 10 miljard omgezet in 200 miljard dollar aan voordelen).
En dat is nog niet alles.
Kijk hier eens naar: Hier begint Corona in januari 2020, hier januari 2020, en vóór Corona, in september
2019, investeert Bill Gates in Biontech tegen een waarde per aandeel van 18
Amerikaanse dollar 10 ($18,10), rond september, dus dat was drie maanden eerder.
Toen kwamen de bekende, interessant genoeg, verschillende televisieoptredens van deze
man, die niet alleen massaal reclame maakt voor dit product, maar ook zegt dat hij dat doet:
We zijn alleen veilig als iedereen gevaccineerd is.
Dat is al - dat is een groot aantal.
En hij verkoopt op een moment dat deze aandelen 300 dollar per aandeel waard zijn en zegt dan:
Ja, ik heb ze verkocht omdat ze toch niet zo effectief zijn.
Ja, hij zei eigenlijk ongeveer hetzelfde:
We waren een beetje teleurgesteld over de effectiviteit.
Maar hij heeft zijn winst gemaakt, factor 16,5.
Zoiets moet op zijn minst worden onderzocht onder de noemer van handel met voorkennis.
Je moet er op zijn minst over schrijven in de kranten.
Hoe kan het dat iemand wiens belangrijkste taak het is om vaccinaties te promoten en te verkopen,
zo'n moord doet dat hij alles van tevoren weet?
Je hoeft geen advocaat voor de gek te houden en ik geloof je ook niet.
Welnu, uiteindelijk wil ik uw aandacht hierop vestigen:
Hij is niet de enige.
Ik wil niet de indruk wekken dat er maar één slechterik is en dat als we hem voor de rechter
brengen, dat - nee, ik wil een systeem laten zien, een voorbeeld van een
systeem, dat er hier economische belangen zijn.
Er zijn gewoon economische belangen en dat weten we uit het dagelijks leven.
Het is iets heel normaals.
Het is gewoon zo dat sommigen iets meer onderhandelingsmacht en
financiële kracht hebben dan anderen.
En daar moet je ook voor zorgen.
Je moet dat transparant maken.
Dit is ook een belangrijk onderdeel van de aanpak van de pandemie van het coronavirus in 2020.
Anders is de functie van de WHO niet het beschermen van onze gezondheid, maar helaas het verlenen van gunsten
aan de investeerders, de investeerders in vaccins.
Wat moet ik doen?
Het belangrijkste - als je je de dia nog herinnert - wat is de basis voor elke goede beslissing?
Daarom, laat hem die zich voor eeuwig bindt testen of van hart tot hart ...
De waan is kort, de spijt is lang.
Ik wil niet de negen keer slimme spelen.
Het liefst zou ik helemaal geen lezingen meer geven, maar als je deze kennis verspreidt, doorgeeft en
een discussie aangaat met je vrienden en kennissen.
En als deze kwestie eindelijk daar terechtkomt waar ze hoort, namelijk in de parlementen.
Wat ik hier gezegd heb... (publiek applaudisseert)
... dat is waar het hoort, dat is waar het hoort en dat is waar het besluitvormingsproces plaatsvindt.
En daar hoort natuurlijk bij - het publieke belang is meer dan bewezen, het publieke belang
overweldigt ons bijna, wat betekent dat het in de media moet worden afgebeeld, beide kanten.
(publiek applaudisseert)
En dit is niet alleen het subjectieve gevoel van de mensen uit Liechtenstein hier in Triesen, maar ik kan
u vertellen dat in alle landen die ik tot nu toe heb bezocht, de mensen
op precies dezelfde manier reageren.
Je kunt het direct onder je huid voelen, zo is het.
En daarom wil ik u de hartelijke groeten doen van uw medemocraten en
medemensen uit alle landen die ik heb bezocht.
Je kunt precies hetzelfde voelen.
Het zijn geen samenzweringstheoretici, het zijn geen rechtsextremisten.
(publiek applaudisseert)