AUF1, doktor ve çok satan yazar Dr. Gunter Frank ile koronavirüs suçlarından
sorumlu olanlar ve bu kişilerle mücadele edilmesi çağrıları hakkında konuştu.
Dr. Frank, bu süre zarfında hukukun üstünlüğünün ve büyük
medyanın nasıl tamamen başarısız olduğunu anlatıyor.
Şimdi çok açıklayıcı röportajı dinleyin.
Dr. Gunter Frank Corona'nın devlet suçları hakkında:
Tıpta kuralları çiğnemek günümüzde standarttır
Alman doktor Dr. Gunter Frank, Heidelberg'de pratisyen hekim ve St. Gallen İşletme Okulu'nda öğretim görevlisi.
Corona'nın en çok satan kitabı Devlet Suçu ya da
Devlet Virüsü gibi çok sayıda kitabın yazarıdır.
Ayrıca blogunda yayınlıyor İyilik ekseni.
Şu anda güncel tıp ve gen enjeksiyonları hakkında
konuşmak için Dr. Frank ile bağlantı halindeyim.
Dr. Frank, lütfen en içten saygılarımı kabul edin.
Devlet suçlarına ayrıntılı olarak bakmadan
önce, önce başlıkları belirleyelim.
Kesinlikle çözülmesi gereken bir suçtan bahsettiğiniz için,
basitlik adına mahkeme jargonuyla konuşalım.
Suçlamalar tam olarak nedir?
Suçlama, devletin milyonlarca insana zarar veren bir
suç işlediği; Almanya'da muhtemelen 100.000 ya
da 200.000 kişinin sağlığının ciddi şekilde
zarar gördüğü ve muhtemelen 20-30 ya
da belki 40.000 civarında insanın,
temeli başından beri anayasaya aykırı olan,
eleştirileri kasıtlı olarak dışlanan ve her ne pahasına olursa olsun
kaçınılması gereken önlemler sonucunda
öldürüldüğüdür.
Sanıklar kim, Dr. Frank?
Benim için sanıklar, her şeyden önce bizi bu tür
suçlardan, bu tür ilaç suçlarından koruması
gereken kurumların başındaki kişilerdir.
Kuralları kabul edilemez bir ölçüde ihlal etmişlerdir ve bundan
dolayı kişisel olarak da sorumlu tutulmaları gerekir, yani suçluluk
sorunu kişisel olarak da ortaya çıkar.
Bunu öncelikle Paul Ehrlich Enstitüsü, Robert Koch Enstitüsü ve onların Sağlık
Bakanlığı'ndaki işverenlerinin sorumluluğu olarak görüyorum.
Neden kendinizi bir savcının yerine koymuyorsunuz?
Açılış savunmanız nedir?
Açılış konuşması şöyle: - Hach, kendimi
şu anda mahkeme salonunda görebiliyorum, gerçekten!
- Güzel. Tabii ki avukatlar şimdi bana şöyle diyeceklerdir: Ah, bu işler böyle yürümüyor.
Ancak şunu söylememe izin verin: tıpta, bilimde kuralları çiğnemek
günümüzde standart haline gelmiştir.
Araştırmaları tahrif ediyorsunuz, mesleki yeterliliği olmayan kişileri kayırıyorsunuz.
Bir sağlık politikacısı olarak, yasama komitelerinde oturuyor
ve bir lobiye üyeliğinizi, ilaç üyeliğinizi veya sahipliğinizi gizliyorsunuz.
Dolayısıyla, bu standart - bu konuda birçok
kitap var - bugün normal durum haline geldi.
Bunu, akşam eve giderken daha kısa olduğu için tek yönlü yoldan giden
bir kişiyle kıyaslamama izin verin.
Ve bu her zaman iyi gider, belki kenara çekilir ve park cezası alır.
Buna, kuralları çiğnemeye alışıyor, daha hızlı ve daha hızlı sürüyor.
Ve bir noktada birini ölüme sürüklüyor.
O zaman artık idari suç ya da benzeri bir suç değil,
taksirle adam öldürme suçu söz konusu olacaktır.
Paul Ehrlich Enstitüsü ya da RKI'deki beyefendiler ve
hanımefendiler için de aynı şeyi düşünüyorum.
Geçmişte diğer ilaç onayları ve sorunlarında
bile birbiri ardına kuralları çiğnediler.
Ancak şimdi bu eylemlerin sonucu olarak milyonlarca kişi zarar gördü ve on binlerce kişi öldü.
Ve şöyle diyemezsiniz: yo, bu bir hataydı,
bir dahaki sefere daha iyisini yapacağız.
Hayır, bir dahaki sefere daha iyisini yapamayacaklar,
çünkü bu türden bir sonraki saldırılar zaten yolda
- belki daha sonra kısaca bahsedebiliriz - ve bu yüzden
anayasal bir devlet bu suçları da cezalandırmalıdır.
Onları mahkemeye çıkarmalı.
Eğer bu gerçekleşmezse, anayasal bir devlete sahip olamayız.
Bu gerçekleşmezse, devletin saf resmi başarısızlık, kasıtlı resmi
başarısızlık yoluyla vatandaşları öldürmesine izin verilebilir.
Durum bu ve bence bu dayanılmaz bir durum.
Tanınmış Peter Hahne kelepçe sesi duymak istediğini söylemiştir.
Esas sorumluların cezalandırılması için talebiniz nedir?
Maalesef Almanya'da bağımsız bir savcılığımızın
olmaması gibi bir durumla karşı karşıyayız.
Bu nedenle şu anda savcıların harekete geçeceğini
varsayamazsınız, çünkü onları soruşturmak zorunda kalacaklar ve o
da Adalet Bakanı'nı arayıp şöyle diyebilir: "Sen, durdur onu!
İşte böyle... Almanya'daki bu bölgelerde, açıkça
söylemek gerekirse, bir muz devleti seviyesindeyiz.
Ve şimdi birisi derse ki:
Ancak abartıyor ve size Avrupa Adalet Divanı'nın Almanya'nın uluslararası
tutuklama emri çıkarmasını yasakladığını hatırlatmak isterim çünkü savcılığın siyasi olarak kontrol edilebilir
olduğunu ve bu durumda bunların siyasi tutuklama emri olma riski bulunduğunu söylüyorlar - Avrupa Adalet Divanı.
Bu nedenle lütfen Polonya'yı örnek gösterip orada hukuk devletinin işlemediğini söylemeyin
- Almanya'da büyük bir sorunumuz var!
Ama ben ne isterdim, tabii ki:
Devletin bu paniği - korona paniğini - kasıtlı olarak
yarattığına dair o kadar çok açık gerçek var ki, devlet
gerçekten suç teşkil eden bir aşıya izin vermeyi kabul etti.
Büyük bir hasar potansiyeline sahip olsa bile, her ikisi de yararlılığını kanıtlamamıştır.
Her şey biliniyordu ve devlet bu izni bilinçli olarak mümkün kıldı.
Hasar o kadar büyük ki ve tecrit başlı başına başka bir suç alanı,
devletin tüm bunları yapmasına izin verildiğini söyleyemezsiniz.
Hayır, bunu yapmasına izin yok, kurallara uymak zorunda!
Ve eğer bu kurallar çiğnenirse, o zaman bu da yasal olarak önemlidir, çünkü aksi takdirde
anayasal bir devlette değiliz, aksi takdirde devletin merhametine kalmış oluruz.
İşte bu nedenle, bilerek ya da bilmeyerek, bunaldıkları
için ya da sadece kuralları çiğnemeye alıştıkları
için bu kuralları çiğneyen kişiler bu suçlardan
yargılanmalıdır.
Bana göre bu, çok daha fazla olmasa da en azından taksirli cinayettir.
Gerçeklerden bahsettiniz, Dr. Frank.
Kanıtların toplanmasıyla başlayalım.
Kitabınızda ne buldunuz? Devlet suçunun gerçeklerini derlemek mi?
Ulusal boyutlarda bir pandemi ilan edilmesi ve pandemiye
karşı en sıkı önlemler alınmazsa hastanelerin
ve sağlık sisteminin aşırı yük altında kalacağı güvencesiyle başlar.
Federal Anayasa Mahkemesi bu tedbirleri onayladı ancak Anayasa'da
orantılılık ilkesinin yer aldığını göz ardı etti.
Ve insanların neden şöyle dediğini anlayabiliyorum: Tamam, herkes kötü bir şeyin geleceğini söylüyor.
Bir Federal Anayasa Mahkemesi yargıcı olarak ben doktor değilim, o yüzden
bu işi hükümetin yapmasına izin vereceğim.
Ancak ona bu ulusal kapsamın gerçekten var olduğunu
kanıtlaması için bir son tarih belirledim.
Ve hiçbir zaman mevcut değildi ve
hiçbir zaman yakın da değildi.
Yoğun bakım da dahil olmak üzere hastane doluluk oranlarında tarihi bir düşük
seviye olan %16'lık istikrarlı bir yetersiz kullanım oranına sahiptik ve Covid'in
bu orandaki payı resmi olarak %2 idi.
Hiç kimse bu hastalığın sağlık sistemini aşırı
yükün eşiğine getirdiğini iddia edemez.
Bu panik neden devam etti?
Çünkü hastaneler bu boş kadrolardan
para kazanmaya teşvik edilmiştir.
Bu yüzden hastaneler doluluk durumu hakkında
halkı yanlış bilgilendirdi.
Hemşirelik personelinin aşırı çalıştırıldığı son 20 yılın kötü personel politikasını,
bizi aşırı yükün Covid enfeksiyonundan kaynaklandığına inandırmak için kullandılar.
Bu hiç de doğru değil, daha önce de vardı.
Bu durum, saçma sapan hijyen önlemleriyle daha da kötüleşmiştir.
Sağlıklı meslektaşlarımız testten geçirilmiştir.
Dolayısıyla bu, sağlık sisteminin bu virüsten ne ölçüde etkilendiği konusunda toplumu
bilgilendirmede tam bir başarısızlıktır. Diğeri ise ülke karşılaştırmalarıdır.
Ülkeleri açıkça görebilirsiniz - şimdi Bay Wieler geliyor ve
Brandenburg Soruşturma Komitesi'nde şöyle diyor:
Evet, hastanelerin aşırı kalabalık olmasını engelleyen şey tecritti.
Bir soruşturma komitesine yalan söylemesine izin verilmez.
Bu cezai bir suçtur.
Kendisi en büyük epidemiyolojik otoritenin başı olduğuna göre, farklı bir şey biliyor olmalı.
Hiçbir önlem almayan ya da sadece hafif önlemler alan ülkelerde
başka herhangi bir enfeksiyon türü görülmemiştir.
Ve hepimiz bu grafiği hatırlarsak, 2020, eğriyi düzleştirin,
burada amaç hastane kapasitesini korumak için enfeksiyon
dalgasının zirvesini düzleştirmekti.
Ancak bu, bir tür göbek, bir tür Covid-19 hastası dalgasının takip etmesi gerektiği anlamına geliyor.
Ama hiç olmadı, olağan kış enfeksiyonu
vardı ve rakamlar tamamen normal.
Sıra dışı bir şey olmadığı gibi ölüm oranı da istisnai değildi.
Almanya'daki ölüm oranı sadece Covid-19 aşılama kampanyasının başlamasıyla artmıştır.
Bunların hepsi kesin rakamlar, yalanlanamazlar, bunlar
hastane faturalandırma rakamları, bunlar ölüm rakamları.
Geçtiğimiz üç yıl boyunca federal hükümet hiçbir şekilde
bu gerçeğe yönelmemiş, aksine halkı paniğe sevk etmek, bu önlemlere
uymalarını ve hepsinden önemlisi aşıyı kabul etmelerini
sağlamak için tamamen fanteziye başvurmuştur.
Tüm bu baskılar, tüm bu önlemler, halka yapılan
tüm bu dayatmalar, halkın kışkırtılması, sonuçta
ilaç endüstrisinin, özellikle de biyolojik silah
araştırmalarının, normal şartlar altında asla en
ufak bir onay şansı olmayan bir dükkan sahibinin
onaylanabileceği gerçeğiyle ilgiliydi.
Kitabınız yayınlandıktan sonra Pfizer'in hükümetlerle ve ülkelerle yaptığı sözleşmeler sızdırıldı.
Bu onların kanıtlarına fayda sağlayacaktır.
Bu yayınlar ve bu sözleşmelerin içeriği hakkındaki genel görüşünüz nedir?
Bu tam bir skandal.
Ya açık bir toplumuzdur
ya da değilizdir.
Ve bu sözleşmeler elbette kamuoyuna açıklanmalıdır ve bu engelleme, insanların
sözleşmelerin kamuoyuna açıklanmasından açıkça korktuklarını ve haklı olarak korktuklarını göstermektedir.
Üretici, bu aşının uzun vadeli etkilerini bilmediğini, etkili
olup olmadığını bilmediğini ve
başka hangi yan etkilerin ortaya çıkacağını
bilmediğini söylüyor.
Bir hükümet böyle bir sözleşme imzaladığında
bu bir Rus ruletidir. Nereden başlayacağını bile bilmiyorsun.
Kendimi ana yolla sınırlamaya çalışıyorum.
Hükümet olarak bunu biliyorsam ve bu aşıya
sadece şartlı olarak izin verildiğini de
biliyorsam, o zaman dikkatli bir gözetim
yürütmek için çok ama çok büyük bir zorunluluk var demektir.
Ve Almanya'daki Paul Ehrlich Enstitüsü
mutlak bir - kendimi zor tutuyorum,
muhtemelen mahkemede dilimi tutmam
gerekecek - mutlak bir başarısızlığa
imza attı.
Paul-Ehrlich Enstitüsü, aşıların yan etkilerinin izlenmesi
konusunda tam anlamıyla başarısız bir enstitüdür. Tamamen bunalmıştı.
Bu kasıtlı mıydı yoksa sadece beceriksizlik miydi?
Ancak bu aşı yan etkilerini kaydetme ve buna göre alarm verme görevini
yerine getirme asgari standardını hiçbir
şekilde yerine getirmemiştir.
Alarm işaretleri kırmızı değil, koyu kırmızıydı,
koyu, koyu, koyu kırmızıydı!
Tüm alarm sinyallerini, yani 2021'deki aşırı ölüm oranını,
zaten var olan ve normal grip raporlarından 20-50 kat
daha yüksek olan çok sayıda raporu görmek inanılmazdı, rapor edilmeyen vakaların
sayısından bahsetmeye bile gerek yok.
Sağlık sigortası şirketi Schöfbeck'in başkanı:
Teşhislerimiz artıyor, daha sonra görevden alındı.
Devletin vatandaşlarını bu tehlikeli uyuşturucudan korumakta
başarısız olduğu pek çok örnek var.
Ve bunu normal, bir hata olarak
kabul edemem, ama gerçekten
sadece niyetle açıklayabileceğim
bir naiflik var. Yani bu büyük bir suç.
Sorun şu ki, Alman yargısı da bu suça
karıştı, en azından görevi olması gereken
şekilde bunu engellemedi, çünkü tüm
kanıt taleplerine izin vermedi, çünkü
tüm bunlara izin vermedi.
Yani bu gerçekten zor bir iş, çünkü
sonuçta bir iddianamenin gerçekleşip
gerçekleşmeyeceğine karar veren ve nihayetinde
yargılamayı yapan yapıları da suçlamanız gerekecek.
Dr. Frank, Federal Meclis'te mRNA enjeksiyonlarını on kat daha büyük bir talidomid skandalı olarak tanımladınız.
Gelecekte bunlar başka birçok hastalığa karşı da
aşılanacak. Bu konuda ne düşünüyorsunuz?
Elbette tüm bu korona kampanyasının
temel amacı da buydu.
Tüm hikaye bu yeni ilaçların ruhsatlandırılmasına
yönelikti.
Belki bunu genel terimlerle de açıklayabilirsiniz:
Ben bir pratisyen hekimim ve kullandığım
ilaçlara baktığımda, temelde 40 yıl
öncesiyle aynı olduğunu görüyorum.
Dolayısıyla modern tıptaki gerçek yenilikler nadir hale gelmiştir:
Romatizma alanında biraz, kemoterapi alanında
biraz, ama daha fazlası değil.
Bu da ilaç endüstrisi için kötü bir durum.
Daha sonra paraya dönüştürülebilecek yeni patentlere
sahip yeni ilaç grubu ürünlere ihtiyaçları var.
Yatırımcılar bunu istiyor.
Burada olan da tam olarak buydu.
Yeni bir etkin madde grubu zorlandı, ilaç
güvenliği bu şekilde kasıtlı olarak yok edildi ve şimdi basitçe ekleniyor.
Şimdi tüm bu fonlar paraya dönüştürülmeye
çalışılıyor.
Sorumluları mahkemeye vermemizin bir başka nedeni
de budur, çünkü bu şekilde devam edeceklerdir.
Ve bu bir yüzsüzlük, buna yüzsüzlük
diyemezsiniz, bu bir canavarlık.
Örneğin Jeremy Farrar veya Christian Drosten
ya da Almanya'da tıp tarihinin en büyük
şarlatanı Karl Lauterbach, Berlin'de konferanslar
düzenleyip H5N1 ve MERS virüsleriyle gelecek pandemileri
duyurduklarında.
Ve bunlar tam da laboratuvarda yapay olarak yaratıldıklarına
dair pek çok kanıtımız olan virüslerdir.
Evet, H5N1, Ron Fouchier'in 2011 yılında
insanlara bulaşabilir hale getirmek için
modifiye ettiği kuş gribi virüsüdür.
O dönemde büyük bir tepki oluşmuş, hatta Obama döneminde ABD'de moratoryum ilan edilmesine yol
açmış ve Obama daha sonra bu araştırmayı finanse etmeyi durdurmuştur.
Ancak bu virüsler var ve MERS, Peter Daszak'ın araştırma
önerisinin bir parçasıydı 2018.
Wuhan virüs laboratuvarı başkanı Bayan Zhengli
ile birlikte, SARS-CoV2'ye tam olarak karşılık
gelen bir virüs yaratmak istedi.
Yani yapay bir furin bölünme bölgesinin eklendiği SARS virüsü
(2016 tarihli bir Moderna patenti).
Bu araştırma önerisi de aynı şeyi MERS virüsleri için öngörüyordu.
Bu araştırma teklifi Pentagon tarafından reddedildi.
Bununla birlikte, SARS-CoV2 vardır ve bu nedenle
Wuhan'daki dondurucularda furin bölünme bölgesine
sahip MERS de kesinlikle vardır.
Farrar ve Drosten'in şimdi açıkladığı üzere, geleceğin
pandemileri tam da bu iki virüs olacak.
Evet, deli miyiz? Bu organize bir suçtur.
Cesurca manipüle edilmiş virüsler yaratıyorlar ve
muhtemelen bunları bir iş modeline dönüştürmek
için aşıları çoktan geliştirdiler.
Bu süreçte güvenlik sistemleri
yok edilir ve insanlar ölür.
Yani burada büyük bir suç var ve bunu temizlememiz
gerekiyor, aksi takdirde böyle devam edecekler.
Bu korona önlemleri dünya çapında duyurulduktan sonra
uluslararası isimleri sohbete dahil ettiler.
Bu davadaki sanık grubunu genişletmemiz gerekmiyor mu?
Bu uluslararası bir
suç bile değil mi?
Bu uluslararası bir suçtur, ancak her ulus devlet öncelikle sorumlulardan hesap
sormalıdır, çünkü önce bunun işe yaraması gerekir.
Ancak ben bu suçun tamamen farklı bir niteliği
olduğunu görüyorum, çünkü ilk kez sözde
grup ahlakçılığı ilaç endüstrisi tarafından
büyük bir kampanyaya entegre edildi.
Bu kampanyayı eleştirenlerin insanlık dışı oldukları ve yok edilebilecekleri
neredeyse kasıtlı olarak kampanyanın içine yerleştirilmiştir.
Bu durum, Yale Üniversitesi'nde yapılan bir çalışma ile bilimsel olarak meşrulaştırılmıştır
2020.
Ciddi bir aşının henüz çok uzakta olduğu 2020 yılında
başlatılan projede, deneklere tabiri caizse mesajlar verildi
ve ardından Covid-19'a karşı aşı olmaya ne ölçüde
motive olacaklarını değerlendirmeleri istendi.
En etkili mesajlar şunlar olmuştur:
Aşı karşıtları antisosyaldir, aşı karşıtları
büyükanne ve büyükbabalarımızı öldürüyor vb.
Başka bir deyişle, eleştirmenler kasıtlı olarak insanlıktan çıkarılmış
ve insanlık tarihinde her zaman pogromlara, cadı avlarına ve soykırıma
yol açan bu güç, bu kampanyaya entegre edilmiştir.
Ve aşı karşıtları taşlanarak öldürülmediği ya da daha kötüsü yapılmadığı
için mutlu olabiliriz, evet, gerçekten mutlu olabiliriz.
Bu güçleri kasıtlı olarak bu kampanyaya
entegre ettiler ve bu yüzden sivil nüfusa yönelik
sistematik bir saldırıdan bahsediyorum.
Bu da uluslararası hukukun yedinci paragrafı ile uyumludur.
Bu bir saldırıdır - insanlığa karşı işlenmiş bir suçtur ve bu nedenle Lahey'deki Uluslararası
Ceza Mahkemesi'nde görülmesi gereken bir davadır.
Şimdi çok uzağa gidiyorum ve Bayan Merkel ya da Bay
Scholz'un bir gün orada sanık olacağını hayal
etmiyorum ama benim adalet duyguma göre Covid aşı
kampanyasının tam da bu boyutu var.
Bu, sivil halka karşı devlet tarafından gerçekleştirilen
sistematik bir saldırıydı ve insanlığa karşı suç teşkil ediyordu.
Sizce Bill Gates gibi kendini hayırsever ilan edenlerin
ya da Dünya Ekonomik Forumu gibi STK'ların rolü nedir?
Elbette çok önemli bir rol oynuyorlar, ancak mahkemede
görmek istediğim ilk kişiler onlar değil.
Çünkü dünyayı kurtarmak zorunda olduklarına inanan ve aslında tam
tersini yapmak isteyen zengin tuhaf tipler her zaman olacaktır.
Hayır, biz anayasal bir demokrasiyiz, bizi bu tür hayırseverlik
aşırılıklarından kurtarması gereken kurumlarımız var.
Ve başarısız oldular.
Dolayısıyla, tek başına ele alındığında bir Bill Gates benim için hiç de sorun değil.
Benim sorunum, bir devletin bu tür insanların
fantezilerini gerçekleştirmesi.
Nasıl olur da Bay Bill Gates - sanırım Tagesschau ya da
Tagesthemen'deydi - o sırada resmi olarak var olmayan bir aşıyı
tanıtmak için dakikalarca konuşma süresi alabilir.
Karışık argümanlar kullanarak, şu anda Federal Almanya Cumhuriyeti'nin sağlık konularında uzmanıdır.
Ben olsam önce oraya bakardım: Programdan kim sorumludur?
Dolayısıyla bana göre bu kişiler, ne ölçüde suç işlediklerini
görmek için soruşturulması gereken kişilerdir.
Bu dünyanın Bill Gates'leri her zaman var olacaktır.
Evet, bir sonraki sorum bu olacaktı, Dr. Frank.
Ana akım basın ya da W'lerin deyimiyle sistem medyası da suçları örtbas ederek suç işlemedi mi?
Yine, bu sadece kuralları çiğnemeye alışmakla açıklanabilir.
Yirmi ya da otuz yılı aşkın bir süredir -neredeyse diyebilirim ki- toplumun tamamen ahlakileştirilmesi söz konusudur.
Geleceğe ilişkin önemli konular,
olgusal bilgi temelinde değil, yalnızca
hiper-ahlaki bakış açısıyla tartışılmaktadır.
Eğer 100 yıl önce siyaset hakkında çok şey yazmış olan Max Weber'i tanıyorsanız, iyi siyaset her zaman sorumluluk etiğiyle ilgilidir, inanç etiğiyle değil.
Ve ülkemizde kanaat etiği hakim olmuştur: Objektif değil ahlaki olarak tartışırsanız, bugün
genel yayın yönetmeni olarak veya üniversitelerde bile kariyer yapabilirsiniz.
Ve sorun basitçe, olgusal argümanların genellikle
bu önyargılı ahlak anlayışıyla çelişmesidir.
Bu da yetkin olan her şeyin sizin için bir tehdit haline gelmesine
yol açar. Onları ısırarak uzaklaştırmalısın.
Bu şekilde, ister yazı işlerine
bakalım, ister üniversitelere ya da bu ahlaka
saygı göstermek için gerçekleri yadsımaya
ve tek taraflı haber yapmaya alışmış diğer
alanlara bakalım, toplumumuzun her yerinde beceriksizlik
ağları kurduk.
Ve bu kez işler gerçekten ters gitti,
bu kez verdikleri yanlış bilgiler insanların
doğru bilgilendirilmiş olsalardı asla almayacakları
tehlikeli ilaçları almalarına neden oldu.
Bu nedenle medya da elbette suçlanmalıdır, çünkü sivil halka yönelik
bu sistematik saldırıya dahil olmalarına izin vermişlerdir.
Ve bunun için onları suçlamalısınız!
Açıkça söylemek gerekirse, korkunç bir şekilde başarısız oldular!
Evet, büyük gazetelerin ve televizyon kanallarının
genel yayın yönetmenlerinin ellerinde -özür dilerim- kan var.
Artık sağlık politikası konularındaki
tüm kararlar DSÖ'ye devredilecektir.
Bu projeyi nasıl değerlendiriyorsunuz?
Evet, bu yüzden bu ahlakçı ağlar duramaz. Devam edip gidiyorlar.
Sorun şu ki - ve bu benim uzmanlığımı aşıyor, ekonomik konularda
bilgili insanlara sormanız gerekir, Norbert Häring ve Kapitalizmin
Oyunu kitabından bahsedebilirim - ölümcül olan şey, bu beceriksizliğin
açıkça büyük paranın çıkarına olmasıdır.
Bunu anlamak biraz karmaşık, şimdi açıklamaya çalışmayacağım
bile, ama durum böyle görünüyor ve belli ki burada
yapay felaketlerden para kazanan güçler bir araya geldi, evet, şişirilmiş,
insan yapımı iklim değişikliği gibi, iklimin değişmesi normaldir,
ama bu insanların hatası olmalıdır veya bu yapay salgınlardan,
örneğin.
Bunun için de beceriksiz, işlevsel bir elite ihtiyacım var.
Ve şimdi o kadar şımartılıyorlar ki, mantıklı ve yetkin
olanların artık bir yönetim pozisyonu alma şansı yok.
Dolayısıyla, Dünya Sağlık Örgütü de dahil olmak üzere her şey şu anda çok fazla patlıyor.
Yani, elbette kendi kendine patlayacak, çünkü bu insanlar
arkalarında yıkımdan başka bir şey bırakmıyorlar.
Ama belki de işler bu kadar kötüye gitmek zorunda kalmaz
ve o zamandan önce uyanır ve bu insanları görevden alırız.
Sizce büyük hesaplaşma da dahil olmak
üzere büyük temizlik ne zaman başlayacak?
Bunu çok ama çok küçük parçalara ayırmama izin verin.
Dün - biraz tatildeyim, o yüzden hiç hastam yok -
alışverişe çıktım ve kendime burada, Neuenheim belediye
binasında yürüyerek alışveriş yapmak için gerçekten
sahip olmadığınız türden bir zaman verdim.
İşte o zaman yoldan geçen biriyle tanıştım.
Önce başka bir konu hakkında konuşmaya başladık, sonra da korona hakkında.
Bu kişi öğretmenlik yapan, psikoterapi eğitimi almış ve
çok düşünen zeki bir kadındı ve sohbet sırasında bir
hükümetin vatandaşlarını bu kadar kasıtlı olarak tehlikeye
atabileceğini hayal bile edemediğini söyledi.
Ya da başka bir örnek:
SPD'li bir milletvekili ile BILD TV'ye çıkmıştım, sanırım Adı Alt.
Bu kişi hakkında kesinlikle gerçekçi bir izlenim edindim.
Yani daha önce Alman Silahlı Kuvvetlerinde subaylık yapmış bir adamdı.
Daha sonra siyasete atıldı.
Bana dürüst ve gerçekçi geldi ve ayrıca bireysel kurumlarda zorunlu aşılamaya karşı oy kullandı.
Yani, her şey onun lehine konuşuyor.
Programdan sonra yanıma geldi ve şöyle dedi: "Bay Frank, ilaç endüstrisinin
göz göre göre insan hayatını tehlikeye attığına gerçekten inanıyor musunuz?
- Bu bizim sorunumuz!
İnsanlar bu suçun boyutlarını hayal bile edemezler.
İşte bu yüzden de buna göz yuman ve hatta uygulayan güçlere oy veriyorlar.
Ve eğitmeliyiz, eğitmeliyiz, eğitmeliyiz! - Ta ki konuştuğum
yoldan geçen kişi bunu hayal edene kadar.
Ve o zaman bir şeyler değişecek, daha önce değil.
Dr. Frank, röportajlarımı olumlu bir notla bitirmeyi severim.
Ben de bu konuşmada aynı şeyi yapmak istiyorum.
Bugün sahip olduğunuz yaşam deneyimiyle, hayatın size öğrettikleriyle
- mutluluk bugün sizin için ne anlama geliyor?
Şans!
Mutluluğun temeli de sağlık, size iyilik yapmak isteyen ve sosyalleşebileceğiniz insanlardır.
Mutluluk güvenlikle, yüksek derecede özerklikle ilişkilidir ve ben
sadece bu açıdan mutlu bir insan olduğumu söyleyebilirim.
Daha önce duygusallığınızdan bahsetmiştiniz ve uğraşmak
zorunda olduğunuz konu göz önüne alındığında
bu hiç de şaşırtıcı değil.
Gerçekten kötü bir ruh halindeyken kendinizi tekrar
havaya sokmak için hangi yöntemi kullanıyorsunuz?
Bu gerçekten iyi bir soru, çünkü burada kitaplarımı yazdığım
bir odada oturuyorum ve buradaki duvarlar benim
hakkımda çok şey duydu.
Ben de onlara bağırdım.
Ve bazen maruz kaldığımız saçmalık ve vahşet göz önüne
alındığında gerçekten hoş olmayan fantezilerim oluyor.
Bu bakımdan önemli olan - ve birçok hastamla da bu konuda konuşuyorum - içimize çok fazla
girdiğini fark ettiğimizde durmamız, ara vermemiz, interneti kapatmamız, güzel
şeyler yapmamız, güzel bir yemek pişirmemiz.
Eğer müzik yapıyorsanız, müzik yapın, tiyatroya gidin, ara verin!
Ve yakıt ikmali yapıp dengenizi yeniden sağladıktan sonra, onunla savaşmak
için kendinizi bu çılgınlığa tekrar maruz bırakırsınız.
Bu yüzden kimse şehit olmamalı, şehitlere ihtiyacımız yok.
Çılgınlığın üstesinden gelmek için sadece iyi bir
ruh halinde ve enerjik insanlara ihtiyacımız var.
Ve biz galip geleceğiz.
Neden biliyor musun?
Çünkü diğerleri gerçekliği savuşturmak için giderek daha fazla güç kullanmak zorunda kalıyor.
Bu da nevrozlara, obsesif-kompulsif bozukluklara açılan kapıdır
ve iyi bir ruh hali sadece gerçekte yaşadığınız yerde doğrudur.
Son üç yıldır tanıma şerefine nail olduğum kampanyacı
dostlarımla bir araya geldiğimizde, Zoom konferansları
düzenlediğimizde gördüğüm şey de bu; ruh halimiz mükemmel çünkü
gerçeğe ulaşmak için çabaladığımızı ve bu bağlamda her şeyi
doğru dozda yaptığımızı biliyoruz - Paracelsus'un zaten bildiği gibi.
Ve biz şehit istemiyoruz.
Bir şey çökse bile, acı çekmek istemiyoruz, iyi bir ruh halinde
olmak ve onu inşa etmeye geri dönmek istiyoruz.
Bu röportajı sonlandırmak için son bir kısa soru.
İnsanlardan tek bir şey dileyebilseydiniz, bu ister
bir yetenek ister bir beceri olsun, bu ne olurdu?
Vay canına, şimdi düşünmem gerek!
- Bence insan olmanın temeli kendi kaderini tayin etme duygusu, kişinin hayatını hayal
ettiği gibi şekillendirme özgürlüğüdür - elbette başkalarını da düşünerek -
ve bence bu kendi kaderini tayin etme özgürlüğü olmadan
insana yakışır bir yaşam sürdüremeyiz.
Siz, Dr. Frank ve biz AUF1 olarak tam
da bunu yapmak için yola çıktık. Bu çok bilgilendirici ve anlayışlı röportaj
için çok teşekkür ederim. Ve her şey gönlünüzce olsun!
Teşekkürler Bay Eglinski. Gerçekten çok keyif aldım.